کشاورزی هوشمند؛ پیوند دانش بومی با توان پیش‌بینی هوش مصنوعی

بررسی تجربه‌های نوآوری در بخش کشاورزی نشان می‌دهد هوش مصنوعی زمانی بیشترین تاثیر را بر آینده تولید غذا خواهد داشت که به‌جای جایگزینی کشاورزان، توانایی و دانش آنان را تقویت کند.

با وجود اهمیت کشاورزی در اقتصاد و امنیت غذایی، این بخش همچنان یکی از کندترین حوزه‌ها در پذیرش فناوری‌های جدید است. هزینه‌های سرمایه‌گذاری، محدودیت دسترسی به اعتبارات، ضعف زنجیره تامین، دسترسی ناعادلانه به اینترنت و تردید کشاورزان درباره بازده اقتصادی فناوری‌های جدید، از مهم‌ترین موانع گسترش این ابزارها به شمار می‌روند.

بر اساس داده‌های منتشر شده در این گزارش، فقط ۲۱ درصد جمعیت مناطق روستایی آفریقا از اینترنت استفاده می‌کنند، اما این رقم در قاره آمریکا به ۷۵ درصد می‌رسد.

تجربه موفق هوش مصنوعی در پرورش میگو، یکی از نمونه‌های کاربرد موفق هوش مصنوعی، فعالیت شرکتی هندی است که با ترکیب دانش محلی پرورش‌دهندگان میگو، داده‌های مکانی، تصاویر ماهواره‌ای و الگوریتم‌های یادگیری عمیق، امکان پایش وضعیت استخرهای پرورش میگو را از راه دور فراهم کرده است. این فناوری به کشاورزان کمک می‌کند تغییرات شرایط آب و استخرها را پیش از کاهش محصول شناسایی کنند و تصمیم‌های دقیق‌تری بگیرند. تعداد کشاورزان و فعالان آبزی‌پروری تحت پوشش این شرکت از حدود ۳۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۹ به بیش از ۹۰ هزار نفر در ۶ ایالت هند افزایش یافته است.

در این گزارش همچنین بر نقش هوش مصنوعی در تقویت ۶ رکن اصلی نظام غذایی منابع طبیعی، تولید، فرآوری و زنجیره تامین، لجستیک، مصرف‌کنندگان و سیاست‌گذاری و حکمرانی تاکید شده است. فناوری‌های هوشمند می‌توانند در برنامه‌ریزی برای بازسازی تولید، بهبود زیرساخت‌ها و ایجاد زنجیره‌های تامین مقاوم‌تر نقش داشته باشند. تحلیل داده‌ها و فناوری‌های پیش‌بینی می‌توانند به شناسایی مشکلات تولید، کاهش ضایعات غذایی و بهبود تصمیم‌گیری کمک کنند.

وب‌سایت تخصصی فود تَنک گزارش کرد، نتیجه اصلی این است که آینده کشاورزی هوشمند به حذف کشاورزان وابسته نیست، بلکه به توانمندسازی آنان از طریق فناوری‌هایی بستگی دارد که دانش و تجربه چندین نسل را با ظرفیت تحلیل و پیش‌بینی هوش مصنوعی ترکیب می‌کنند.