چگونه جنگ ایران بحران تعمیر و نگهداری نیروی دریایی آمریکا را تشدید کرد؟

به گزارش تجارت نیوز، نشنال اینترست با انتشار یادداشتی مدعی شد: گزارش اخیر وب‌سایت «دیفنس وان» تصویری روشن‌تر از هزینه‌های احتمالی جنگ با ایران ارائه می‌دهد. آسیب دیدن پایگاه‌های دریایی آمریکا در خلیج فارس باعث شده که اکنون تنها محل امن برای تعمیر کشتی‌های آمریکایی در منطقه، پایگاه نظامی این کشور در جزیره دیه‌گو گارسیا باشد؛ پایگاهی که حدود ۲۵۰۰ مایل با خلیج فارس فاصله دارد. این وضعیت روند تعمیر و نگهداری ناوهای آمریکایی را کند کرده و آنها را ناگزیر ساخته مدت‌زمانی بسیار طولانی‌تر از حد توصیه‌شده، بدون توقف در بندر و در دریا باقی بمانند. این شرایط در آینده هزینه‌های تعمیرات را افزایش خواهد داد و در عین حال، دشواری‌های جدی‌تری برای کارکنان نیروی دریایی مستقر در این کشتی‌ها ایجاد خواهد کرد.

هزینه‌های بالای رویارویی برای واشنگتن

البته دشواری‌های یادشده بسیار شدید بوده است. نیروی دریایی آمریکا اذعان کرده که شرایط خدمت در ناو هواپیمابر «یواس‌اس آبراهام لینکلن» که طولانی‌ترین دوره حضور پیوسته در دریا بدون توقف در بندر را در تاریخ آمریکا تجربه کرده، چنان طاقت‌فرسا بوده که هشت ملوان این ناو اقدام به خودکشی کرده‌اند.

به گفته برایان کلارک، فرمانده پیشین نیروی دریایی آمریکا، دوره تعمیر و نگهداری شناورهای رزمی این نیرو که در جنگ ایران مشارکت داشته‌اند، ممکن است به دلیل حضور طولانی و بدون وقفه در دریا، دو برابر شود؛ به این معنا که دوره تعمیرات از هفت یا هشت ماه به یک سال یا حتی یک سال و نیم افزایش یابد.

بحران تعمیر و نگهداری، تازه‌ترین هزینه پیش‌بینی‌نشده جنگ به شمار می‌رود. دولت ترامپ پیش‌بینی نکرده بود که حملات ایران ممکن است چنان خساراتی به پایگاه‌های آمریکا در قطر، بحرین و کویت وارد کند که استفاده از بنادر این کشورها برای ناوهای آمریکایی ناامن شود.

همچنین به‌جای آنکه پایگاه‌های موجود تعمیر و بازسازی شوند بحث‌هایی درباره ایجاد پایگاه‌های نظامی جدید در مناطق دورتر مطرح شده؛ چنین اقدامی می‌تواند ده‌ها یا حتی صدها میلیون دلار و شاید میلیاردها دلار هزینه در پی داشته باشد.

این تحولات دلیل دیگری است بر ضرورت بررسی دقیق‌تر پیامدهای احتمالی ازسرگیری حملات علیه ایران؛ اقدامی ادعایی که دولت آمریکا اعلام کرده ممکن است پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در دستور کار قرار گیرد. این بررسی‌ها باید شامل درخواست رسمی برای کسب مجوز کنگره و فراهم کردن زمینه بحث و گفت‌وگوی گسترده‌تر در رسانه‌ها و افکار عمومی نیز باشد. هیچ‌یک از این اقدامات پیش از آغاز جنگ با ایران انجام نشد. اگر چنین روندی طی شده بود، ممکن بود اساسا از ورود آمریکا به این جنگ جلوگیری شود و در نتیجه، هزینه‌های انسانی و اقتصادی گسترده‌ای که تاکنون بر جای گذاشته و همچنان ادامه خواهد داشت، به کشور تحمیل نشود.

کمبود مهمات نیز یکی دیگر از پیامدهای پیش‌بینی‌نشده جنگ علیه ایران است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرده بود که مداخله نظامی این کشور به پیروزی سریع بر ایران منجر خواهد شد؛ اما اکنون درگیری‌ها وارد هفتمین ماه خود شده است. شمار زیادی از موشک‌های رهگیر گران‌قیمت آمریکا برای انهدام پهپادهای ایرانی مصرف شده‌اند؛ آن هم با موفقیتی نه‌چندان قاطع، چنان‌که خسارات واردشده به پایگاه‌های آمریکا نیز این مسئله را نشان می‌دهد. از سوی دیگر، ذخایر مهمات و گلوله‌های توپخانه‌ای که برای حمایت از اوکراین و کمک به این کشور در مقابله با تهاجم روسیه اختصاص یافته بود، نیز کاهش پیدا کرده است.

دولت ترامپ از این وضعیت که آن را «بحران مهمات» می‌نامد، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین استدلال‌های خود برای درخواست افزایش ۵۰۰ میلیارد دلاری بودجه پنتاگون استفاده کرده است. با این حال، هزینه جایگزینی مهمات مصرف‌شده تنها بخش ناچیزی از این رقم ۵۰۰ میلیارد دلاری را تشکیل می‌دهد. کنگره باید خواستار ارائه گزارشی شفاف و دقیق درباره نیازهای واقعی پنتاگون به مهمات شود و نباید حتی یک دلار بیشتر در اختیار این نهاد قرار دهد. بخشی یا تمام این بودجه اضافی ممکن است به برنامه‌های پرهزینه، ناکارآمد و غیرعملیاتی مانند طرح «گنبد طلایی» اختصاص یابد.

کنگره همچنین باید خواستار تولید موشک‌های رهگیر و گلوله‌های توپخانه‌ای ارزان‌تر و قابل‌اعتمادتر شود. مهمات جدید باید به‌اندازه‌ای ساده طراحی شوند که امکان تولید سریع‌تر آنها در مقایسه با سامانه‌های کنونی وجود داشته باشد. توسعه نسل جدید مهمات به زمان نیاز دارد؛ بنابراین هرچه پنتاگون زودتر این فرایند را آغاز کند، بهتر خواهد بود.

با افزایش هزینه‌های جنگ ایران و درخواست دولت ترامپ برای اختصاص بودجه‌ای بی‌سابقه به پنتاگون، اکنون زمان آن فرا رسیده که قانون‌گذاران حقوق و اختیارات قانونی و قانون اساسی خود را برای جلوگیری از هرگونه درگیری نظامیِ فاقد تایید کنگره، اعمال کنند.