پایان روزهای طلایی فلزات؟

در شرایطی که نگرانی از تداوم تورم همچنان بر انتظارات بازار سایه انداخته است، رویکرد احتمالی کوین وارش، رئیس آینده فدرال رزرو، می‌تواند به یکی از عوامل محدودکننده رشد قیمت فلزات تبدیل شود. وارش بر اهمیت مهار تورم و بازگرداندن آن به هدف ۲ درصدی تأکید دارد؛ رویکردی که در صورت تداوم فشارهای تورمی، می‌تواند به حفظ سیاست پولی انقباضی برای مدت طولانی‌تر منجر شود.

سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر معمولاً با محدود شدن شرایط تأمین مالی، افزایش هزینه استقراض و کاهش دسترسی به نقدینگی همراه است. در چنین فضایی، دلار نیز ممکن است از انتظارات مربوط به نرخ بهره بالاتر حمایت بگیرد. تقویت دلار به‌طور معمول خرید فلزات قیمت‌گذاری‌شده با این ارز را برای خریداران سایر کشورها گران‌تر می‌کند و می‌تواند بر تقاضا و قیمت‌ها فشار وارد کند.

این چشم‌انداز تنها به طلا محدود نمی‌شود. فلزات گرانبها از کاهش جذابیت دارایی‌های بدون بازده در محیط نرخ بهره بالا آسیب می‌بینند و فلزات صنعتی نیز ممکن است از افزایش هزینه تأمین مالی و تضعیف انتظارات رشد اقتصادی تأثیر بپذیرند. البته عوامل عرضه، تقاضای صنعتی و تحولات ژئوپلیتیک همچنان می‌توانند مسیر قیمت هر فلز را متفاوت کنند.

در مجموع، اگر سیاست پولی آمریکا به سمت مهار سریع‌تر تورم حرکت کند و شرایط مالی سخت‌تر شود، انتظار رشد قابل‌توجه قیمت فلزات تا پایان سال ۲۰۲۶ دشوارتر خواهد بود. در این سناریو، ثبت سقف‌های قیمتی جدید برای طلا و سایر فلزات چندان محتمل به نظر نمی‌رسد؛ هرچند تحقق این چشم‌انداز به مسیر تورم، تصمیم‌های فدرال رزرو و تحولات اقتصاد جهانی بستگی دارد.