موانع توسعه کشاورزی حفاظتی در دشت قزوین چیست؟

پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی استان قزوین یکی از موانع اصلی در مسیر اجرای یکپارچه کشاورزی حفاظتی را خردهمالکی دانست و گفت: کوچک بودن قطعات زمین، مانع بزرگی برای استفاده از ادوات بزرگ است؛ چراکه دور زدن ماشینآلات در قطعات کوچک، مصرف سوخت و هزینهها را به شدت بالا میبرد.
فریدون کشاورزپور در گفتوگو با ایسنا با تأکید بر لزوم عبور از روشهای پرهزینه و سنتی در خاکورزی، اظهار کرد: هدف نهایی ما در کشاورزی حفاظتی، جلوگیری از هزینههای غیرضروری و پیشگیری از فشردگی و تخریب ساختمان خاک است.
وی بر اهمیت بومیسازی مکانیزاسیون تأکید کرد و افزود: کشاورزی حفاظتی باید اقلیممحور باشد و در هر منطقه بر اساس شرایط اقلیمی و ادوات بومی موجود، الگوی خاص خود را داشته باشد؛ بهگونهای که برای اراضی کوهستانی، شیبدار یا باغی، نسخههای واحد تجویز نشود و دستگاههای مناسب همان اقلیم به کار گرفته شوند.
پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی استان قزوین با تأکید بر لزوم فرهنگسازی برای کشاورزان خاطرنشان کرد: ترویج این دانش فنی نیازمند آموزشهای مستمر و ایجاد مزارع نمایشی است تا کشاورزان و کارشناسان ترویج، نتایج را به صورت عینی مشاهده کنند؛ در همین راستا، جلسات آموزشی برای کارشناسان ترویج کشاورزی برگزار شده است.
وی با انتقاد از وضعیت فعلی مکانیزاسیون کشاورزی، بر ضرورت حرکت به سمت فناوریهای نوین نظیر پهپادهای سمپاش تأکید و تصریح کرد: در حال حاضر به موضوع پهپادهای سمپاش توجه کافی نمیشود. با توجه به مشکلات سوخت، هزینه بالای استهلاک تراکتورهای سمپاش و خطرات ناشی از وزش باد در سمپاشیهای سنتی که باعث خسارت به درختان و سایر محصولات میشود، استفاده از پهپاد یک ضرورت است.
کشاورزپور پیشنهاد داد: اگر جهاد کشاورزی با تأمین بودجه، تعدادی پهپاد در اختیار داشته باشد و خدمات سمپاشی را به صورت رایگان به کشاورزان ارائه دهد، علاوه بر کاهش زحمت کشاورزان، امکان مقابله سریع و منطقهای با آفات و بیماریها که به صورت ناگهانی شیوع مییابند، فراهم خواهد شد.
وی هزینه هر پهپاد سمپاش را تا دو سال گذشته حدود ۱.۵ تا ۲ میلیارد تومان برآورد کرد و افزود: دولت میتواند با تسهیل در تأمین سوخت و مدیریت متمرکز، بار هزینهها را از دوش کشاورزان بردارد.
این محقق راهکار فنی خاصی را برای مناطق کوهستانی و شیبدار پیشنهاد داد و گفت: در مناطق کوهستانی و شیبدار، روش پیشنهادی این است که در فصل پاییز، به جای شخمزنی مرسوم که خاک را زیر و رو میکند، از «گاوآهن چیزل»استفاده شود. این ابزار، خاک را صرفاً خراش میدهد و ساختمان آن را تکان میدهد، بدون اینکه آن را زیر و رو کند. این کار باعث میشود فضای لازم برای نفوذ برف و بارانهای پاییزی و زمستانی باز شده و خاک به یک منبع ذخیره آب عالی تبدیل شود.
وی افزود: در ادامه این فرآیند، در فصل بهار و به محض اینکه رطوبت سطح خاک به حد متعادلی رسید و خاک کمی سفت شد، میتوان با استفاده از پنجهغازی اقدام به خاکورزی سطحی و کاشت کرد.
کشاورزپور در پایان با ابراز تأسف از اینکه کشاورزان به دلیل ریسک بالا، تمایلی به اجرای این روشهای نوین ندارند، تأکید کرد: ترویج و توصیههای علمی باید جایگزین روشهای سنتی شود تا کشاورزان با اطمینان خاطر، مزایای افزایش مواد آلی، صرفهجویی در مصرف سوخت و افزایش تابآوری محصول را تجربه کنند.
تا این لحظه منبع مستقل دیگری این خبر را منتشر نکرده است.
بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایهی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.منبع: ایسنا
گفتوگو