ماجرای پیمانکاری که چند بار بازداشت و آزاد شده چیست؟

مسیر ارسلان احمدی از نصب پکیج و آبگرمکن تا حضور در قراردادهای چند ده میلیوندلاری صنعت نفت، با روایتهایی از پرداختهای ارزی بحثبرانگیز، سودهای کلان واسطهگری و نقش برخی مدیران وقت مناطق نفتخیز جنوب همراه شده است. حالا در کنار ادعاهای مطرحشده درباره بازداشتهای متعدد این پیمانکار، خبر تأییدنشده آزادی دوباره او با وثیقه، بر ابهامهای این پرونده افزوده است.
به گزارش « نفت ما» و اطلاعات واصله، روایت قابل تأملی از مسیر فعالیت اقتصادی ارسلان احمدی و برادرش در صنعت نفت وجود دارد. دو برادری که فعالیت خود را از نصب پکیج، آبگرمکن و تأسیسات ساختمانی آغاز کردند، اما در سالهای بعد پایشان به قراردادهای چند میلیون دلاری شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب باز شد.
نقطه عطف فعالیت این مجموعه به دوران مدیریت مرحوم بیژن عالیپور در مناطق نفتخیز جنوب برمیگردد. در یکی از قراردادهای آن دوره، ظاهراً حدود ۲۰ میلیون دلار با ارائه تصویر بارنامه یا همان BL به تأمینکننده پرداخت شد، اما کالاهایی که بابت آنها پول دریافت شده بود، نزدیک به دو سال بعد تحویل داده شدند.
اما ماجرای همکاری این مجموعه تنها محدود به این موضوع نماند و طبق اطلاعات رسیده به نفت ما همکاری با لولهسازی اهواز و ماهشهر نیز بخش دیگری از این ماجراست. بنابراین روایت، در دوره عالیپور فشارهایی برای واگذاری امور بازرگانی و تأمین مواد اولیه این کارخانهها به مجموعه احمدی وجود داشته است. در این شیوه، اسلب مورد نیاز از فولاد مبارکه تأمین میشد و پس از تبدیل به ورق و لوله، محصول نهایی به فروش میرسید. با اینکار سود اصلی این زنجیره به واسطهها میرسید و کارخانههای تولیدکننده عملاً به دریافت دستمزد ساخت محدود شده بودند.
به گفته همین منبع، این شکل همکاری یکی از عوامل تشدید مشکلات مالی لولهسازی اهواز و ماهشهر بوده است. کارخانههایی که علاوه بر هزینه تولید، باید استهلاک ماشینآلات و تجهیزات خود را نیز تأمین میکردند، اما ظاهراً درآمد حاصل از این قراردادها پاسخگوی تمام هزینههای آنها نبود.
نام مجموعه احمدی در تأمین لولههای پروژه گوره به جاسک نیز مطرح است. طبق اطلاعات رسیده، نزدیک به نیمی از لولههای این پروژه از مسیر این مجموعه تأمین شده و بخشی از ورق مورد نیاز از خارج وارد شده است. بخش دیگری از مواد اولیه نیز از طریق تأمین اسلب داخلی فراهم شده و اختلاف قیمت خرید مواد اولیه و فروش محصول نهایی، سود قابل توجهی برای این مجموعه به همراه داشته است.
دامنه اطلاعات دریافتی به فعالیتهای اقتصادی اعضای خانواده احمدی در خارج از کشور نیز کشیده شده است. از جمله مالکیت یک مجموعه بزرگ دندانپزشکی در استرالیا که به خواهر آنها نسبت داده میشود.
بخش حساستر این اطلاعات به ادعاهایی درباره بازداشتهای متعدد ارسلان احمدی و آزادی او پس از پرداخت وجوه مربوط میشود. این منبع آگاه از حدود ده نوبت بازداشت و ورود نهادهای امنیتی و قضایی در خوزستان و تهران سخن گفته است.
شنیدهها حاکی از آن است که ارسلان احمدی ظاهراً بار دیگر با سپردن وثیقه آزاد شده است. در صورت صحت این خبر، پرسش جدی از دستگاه قضایی این است که فردی با سابقه ادعایی بازداشتهای متعدد و پروندههای قضایی، تا چه زمانی میتواند با تودیع وثیقه از بازداشت خارج شود؟ آیا تکرار اتهامات و سوابق پروندههای پیشین نباید در تصمیمگیری درباره آزادی مجدد او مورد توجه قرار گیرد؟
در نهایت، ماجرای ارسلان احمدی را نمیتوان تنها در عملکرد یک پیمانکار خلاصه کرد. پای مدیرانی هم در میان است که در دوره مسئولیتشان راه ورود این مجموعه به قراردادهای میلیوندلاری نفت باز شد. از بیژن عالیپور تا مسئولانی که پای قراردادهای تأمین تجهیزات و مواد اولیه را امضا کردند، هرکدام باید درباره تصمیمهای خود توضیح دهند.
تا این لحظه منبع مستقل دیگری این خبر را منتشر نکرده است.
بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایهی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.منبع: نفت ما