تراشه گوگل در فضا شاعر شد!

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، این ابزار فضایی نمونه اولیه یک پاسخ مبتنی بر هوش مصنوعی را با کمک «واحدهای پردازش تنسور» (TPU)گوگل از مدار زمین تولید کرد. این دستاورد نشان دهنده دستیابی به نقطه عطفی زودهنگام برای پروژه «سان کچر»، طرح تحقیقاتی گوگل برای بررسی زیرساخت رایانش مقیاس کلان در فضا به حساب می آید. مهندسان ماهواره مورد نظر را در یکم اکتبر سال جاری میلادی همراه موشک فالکون ۹ متعلق به اسپیس ایکس به مدار زمین فرستادند.

گوگل نیز تایید کرد سیستم‌های داخلی آن پس از حدود سه هفته راه‌اندازی و آماده‌سازی اولیه، بررسی‌های اولیه را با موفقیت به پایان رسانده‌اند. تیم پروژه اکنون نشان داده اندTPU های مداری می توانند حجم باری فعالیت های پایه یادگیری ماشینی را کنترل کنند.

طی یک پنجره ارتباطی با ایستگاه زمینی، مهندسان پرامپتی برای مدل منبع باز «جما۴» گوگل منتقل کردند. آنها از سیستم سوار بر ماهواره خواستند یک شعر کوتاه هایکو درباره محیط اطرافش در فضا بسراید.

ماهواره این پرامپت را دریافت کرد و یک شعر سه خطی سرود. انتقال اطلاعات به زمین تایید کرد که سیستم به طور موفقیت آمیز درخواست را پردازش کرده است. هوش مصنوعی در پاسخ نوشته بود: پایین گوی آبی، داده ها در سکوت دلنشین جریان می یابند، نور ستارگان هسته وجودم را تغذیه می کند.

گوگل همچنین با پس زمینه فضایی مدل را آزمایش کرد. مهندسان از پرامپت های اضافی برای بازیافت اطلاعات تله متری درباره شرایط فعالیت فضاپیما استفاده کردند. این نمایش، نشان دهنده یک گام فنی مهم بود و تایید کرد ماهواره می تواند دستورات از زمین را دریافت، در سیستم مداری پردازش کند و اطلاعات تولید شده را به زمین بازگرداند.

ابزار فضایی مذکور چهار TPUگوگل را حمل می کند ، اما سیستم قدرت آن به مهندسان امکان راهبری یک پردازشگر را در هر بار می دهد. ظرفیت تولید الکتریکی آن به حدود یک کیلووات می رسد. مصرف برق آن نیز جلسه های راهبری جداگانه را محدود می کند. مهندسان می توانند یک TPU را حدود ۲۰ دقیقه قبل از آنکه انرژی موجود، محدود شود، استفاده کنند.

گوگل در مرحله بعدی استقامت پردازشگرها درمقابل شرایط نامساعد مدار زمین را بررسی می کند. این شرایط شامل نوسانات دما و قرار گرفتن در معرض تشعشعات فضایی است.