تجاری شدن ورزش کودکان؛ افزایش هزینه‌ها و کاهش فرصت مشارکت
افزایش هزینه‌های باشگاه‌ها، گسترش تیم‌های رقابتی، سفرهای ورزشی و کاهش فرصت‌های کم‌هزینه در مدارس و جوامع محلی، ورزش کودکان در برخی کشورها را به صنعتی چند میلیارد دلاری تبدیل کرده است که علاوه بر افزایش فشار مالی بر خانواده‌ها، دسترسی کودکان به فعالیت‌های ورزشی را محدود کرده و نگرانی‌ها درباره غلبه رقابت و سودآوری بر لذت و سلامت کودکان را افزایش داده است.
ورزش کودکان در برخی کشورها که پیش‌تر عمدتا بر پایه برنامه‌های محلی، مدارس، پارک‌ها و مربیان داوطلب اداره می‌شد، اکنون به بازاری گسترده با حضور باشگاه‌های خصوصی، تیم‌های رقابتی، مربیان اختصاصی و شرکت‌های فناوری تبدیل شده است. به‌عنوان مثال، میانگین هزینه سالانه خانواده‌های آمریکایی برای ورزش اصلی هر کودک در سال ۲۰۲۴ به ۱۰۱۶ دلار رسید که نسبت به پنج سال قبل از آن، ۴۶ درصد افزایش داشته است.
گسترش مسابقات منطقه‌ای و ملی، تمرکز زودهنگام بر یک رشته ورزشی و استفاده از خدماتی مانند نرم‌افزارهای استعدادیابی و تحلیل عملکرد، از عوامل افزایش هزینه‌ها هستند. در همین حال، سرمایه‌گذاران خصوصی و شرکت‌های فناوری با توسعه مجموعه‌های ورزشی، آکادمی‌های آموزشی و خدمات دیجیتال، سهم بیشتری از این بازار به دست آورده‌اند.
برآوردهای مطرح شده در گزارش‌ها، ارزش سالانه اقتصاد ورزش کودکان آمریکا را حدود ۴۰ میلیارد دلار نشان می‌دهد. هتل‌ها، رستوران‌ها و صنعت گردشگری نیز از سفر خانواده‌ها برای شرکت در مسابقات سود می‌برند.
لذت ورزش در سایه رقابت و سودآوری
نتایج گزارش پژوهشی نشان داد، کودکان بیش از پیروزی، به دلیل لذت بردن از بازی، همراهی با دوستان و تقویت مهارت‌های خود به ورزش علاقه دارند. در نظرسنجی از ۶۹۳ بازیکن نوجوان، ۴۸ درصد بازی با دوستان، ۴۶ درصد سرگرمی و ۴۵ درصد بهبود مهارت‌ها را از مهم‌ترین انگیزه‌های خود عنوان کردند.
براساس گزارش کانسامرافیر، کارشناسان بر این باورند که افزایش فشار رقابتی و هزینه‌های تیم‌های حرفه‌ای ممکن است هدف اصلی ورزش کودکان، تقویت سلامت جسمی و روانی، مهارت‌های اجتماعی، دوستی و کار گروهی را تحت تاثیر قرار دهد. به باور آنان، بازی‌های آزاد و بدون فشار رقابتی نیز به کودکان کمک می‌کند توانایی‌های خود را بشناسند، مشکلات را مستقل حل کنند و از فعالیت ورزشی لذت ببرند.
راهکارهای بازگرداندن ورزش به جوامع محلی
کارشناسان برای کاهش هزینه‌ها و افزایش مشارکت کودکان، بر احیای برنامه‌های ورزشی مدارس و محلات تاکید کردند. برگزاری مسابقات درون‌مدرسه‌ای، استفاده مشترک از تجهیزات، توسعه برنامه‌های رایگان و جذب حمایت شرکت‌ها و بنیادهای محلی می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای کودکان فراهم کند.
ساخت زمین‌های ورزشی در مناطق محروم، استفاده از فضاهای موجود مانند زمین‌های بسکتبال و سالن‌های مدارس و اختصاص زمان بازی برابر به کودکان تا ۱۲ سالگی نیز از پیشنهادهای مطرح شده برای بهبود شرایط است.
براساس گزارش وب‌سایت یواس‌ای تودی، کارشناسان تاکید کردند که سرمایه‌گذاری در ورزش محلی و مدرسه‌ای می‌تواند ضمن کاهش فشار مالی بر خانواده‌ها، امکان مشارکت کودکان را بدون وابستگی به وضعیت اقتصادی آنان افزایش دهد و ورزش را از فعالیتی پرهزینه و رقابتی به تجربه‌ای لذت‌بخش، فراگیر و پایدار تبدیل کند.
خبرهای مشابهی در منابع دیگر هست، ولی داور خودکار هنوز هم‌خوانی‌شان را بررسی نکرده است.
همین رویداد در منابع دیگر:
بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایه‌ی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.منبع: ایسنا