بلاتکلیفی ایران در مقررات‌گذاری ارزهای دیجیتال باوجود رتبه ششم مصرف!
یک تحلیلگر اقتصادی با تأکید بر اینکه توسعه اقتصاد دیجیتال صرفا به فراهم کردن زیرساخت‌های اینترنتی محدود نمی‌شود، گفت: نبود فرهنگ دیجیتال و ضعف آموزش از موانع اصلی توسعه این حوزه است. به عنوان نمونه ایران در رتبه ششم استفاده از ارزهای دیجیتال قرار دارد اما در مقررات‌گذاری ارزها و دارایی‌های دیجیتال بلاتکلیف هستیم و هنوز مسیر مشخصی برای استفاده از ظرفیت‌های آن وجود ندارد.
حسین قریب گرکانی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه اقتصاد دیجیتال پیش از هر چیز به تغییر نگاه و فرهنگ نیاز دارد، اظهار کرد: دیجیتالی شدن به معنای راه‌اندازی یک وب‌سایت یا استفاده از چند ابزار اینترنتی نیست؛ بلکه باید در شیوه فعالیت شرکت‌ها، ساختارهای حاکمیتی و حتی نگاه عمومی جامعه تغییر ایجاد شود.
وی با بیان اینکه مشکلات توسعه اقتصاد دیجیتال در ایران را نمی‌توان صرفاً به محدودیت‌های اینترنتی، تحریم‌ها و ضعف زیرساخت نسبت داد، افزود: یکی از مسائل بنیادی، نبود درک درست از مفهوم دیجیتال و ضرورت‌های آن است. برای شکل‌گیری چنین اقتصادی، شفافیت و انتشار دقیق و به‌موقع اطلاعات اهمیت زیادی دارد؛ در حالی که در برخی موارد، اطلاعات به‌درستی منتشر نمی‌شود یا با کتمان و دستکاری مواجه است.
از نبود فرهنگ دیجیتال تا غلبه نگاه مصرف‌کننده به فناوری
این تحلیلگر اقتصادی با اشاره به تفاوت نگاه کشورهای پیشرو با ایران در حوزه فناوری، ادامه داد: هر فناوری دو وجه دارد؛ یکی مصرف و دیگری تولید. در ایران معمولاً وجه مصرف فناوری پررنگ‌تر است، اما کشورهای پیشرو علاوه بر استفاده از فناوری، به تولید آن و ایجاد زیرساخت‌هایی توجه می‌کنند که دیگران نیز بتوانند از آن بهره ببرند.
قریب گرکانی با بیان اینکه در برخی صنایع کشور از جمله صنعت خودرو، نگاه مونتاژکاری و مصرف فناوری بر تولید و نوآوری غلبه داشته است، گفت: برای توسعه اقتصاد دیجیتال باید فرهنگ مولد بودن تقویت شود. صرفاً استفاده از فناوری‌های جدید نمی‌تواند جایگاه کشور را در اقتصاد دیجیتال ارتقا دهد؛ بلکه باید امکان تولید، توسعه و ارائه راهکارهای فناورانه نیز فراهم شود.
وی یکی از موانع این مسیر را کاهش امید به فعالیت و تولید در حوزه فناوری اطلاعات دانست و اظهار کرد: طی هفت - هشت سال گذشته، شرایط به‌گونه‌ای پیش رفته که بخشی از جوانان نسبت به امکان کار و توسعه در این حوزه دچار ناامیدی شده‌اند. این وضعیت در کنار نگاه‌های قدیمی و فرسوده در برخی ساختارهای آموزشی و کسب‌وکارها، انگیزه و امکان فعالیت نسل جوان را محدود می‌کند.
آموزش و پرورش حلقه‌ای که در تربیت نسل دیجیتال کم‌رنگ مانده است
این تحلیلگر اقتصادی با تأکید بر نقش آموزش در تغییر نگرش جامعه نسبت به فناوری، گفت: آموزش و پرورش نتوانسته مفاهیم دیجیتال و کاربردهای آن را به‌درستی به دانش‌آموزان منتقل کند. در نتیجه، بسیاری از نوجوانان با وجود مواجهه روزمره با ابزارهای دیجیتال، شناخت کافی از ظرفیت‌ها و فرصت‌های این حوزه ندارند.
وی با اشاره به تجربه کار با نوجوانان ۱۶ و ۱۸ ساله افزود: زمانی که این مفاهیم برای آن‌ها توضیح داده می‌شود، برخی علاقه‌مند و مشتاق می‌شوند؛ اما این آگاهی هنوز به شکل گسترده در میان نسل جوان وجود ندارد.
قریب گرکانی ادامه داد: از سوی دیگر، گسترش این تصور که هوش مصنوعی قرار است همه مشاغل را از بین ببرد، به نگرانی و ناامیدی جوانان دامن می‌زند. به جای ترساندن جامعه از فناوری‌های جدید، باید مهارت استفاده از آن‌ها و امکان مشارکت در توسعه این فناوری‌ها آموزش داده شود.
به جای ترس از هوش مصنوعی باید از آن استفاده کرد
وی با بیان اینکه هوش مصنوعی باید در خدمت انسان و فعالیت‌های او قرار بگیرد، اظهار کرد: باید سوار هوش مصنوعی شویم، نه اینکه در برابر آن منفعل باشیم. اگر صرفاً مصرف‌کننده فناوری باشیم، با هر تغییر و تحول در این حوزه دچار نوسان می‌شویم؛ اما اگر بتوانیم زیرساخت و ظرفیت تولید فناوری را ایجاد کنیم، جایگاه فعال‌تری خواهیم داشت.
این تحلیلگر اقتصادی با تأکید بر ضرورت توجه به سرمایه انسانی گفت: وطن تنها یک سرزمین و محدوده جغرافیایی نیست؛ جوانان روح وطن هستند. چه جوانانی که در داخل کشور حضور دارند و چه کسانی که مهاجرت کرده‌اند، بخشی از سرمایه انسانی کشور محسوب می‌شوند. اگر به این سرمایه توجه نشود و زمینه رشد و فعالیت آن فراهم نباشد، ظرفیت‌های کشور نیز به‌درستی شکوفا نخواهد شد.
تجربه‌ای از مقاومت در برابر دیجیتالی شدن انتخابات
قریب گرکانی در ادامه با اشاره به تجربه فعالیت در حوزه فناوری و دیجیتالی کردن فرایند انتخابات در سال ۱۳۸۶، گفت: در آن زمان، با استفاده از فناوری مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان پردازش دست‌نوشته‌های فارسی فراهم شده بود و این فناوری در فرایند انتخابات مورد استفاده قرار گرفت.
وی با اشاره به مقاومت‌هایی که در آن مقطع در برابر استفاده از این فناوری وجود داشت، افزود: پذیرش فناوری در برخی بخش‌های ساختارهای دولتی با اختلاف‌نظر و مقاومت همراه بود و برای اجرای این طرح نیز با موانعی روبه‌رو شدیم؛ با این حال، با حمایت آقای لاریجانی در نهایت با فراهم شدن مجوز لازم، امکان اجرای آن فراهم شد.
وی این تجربه را نمونه‌ای از ضرورت پذیرش فناوری در ساختارهای اجرایی دانست و تأکید کرد: توسعه اقتصاد دیجیتال به ابزار و فناوری محدود نیست و پذیرش تغییر در ساختارهای تصمیم‌گیری و اجرایی نیز اهمیت دارد.
استقبال از ارزهای دیجیتال در کشور و ضرورت تعیین تکلیف سیاست‌گذاری
این تحلیلگر اقتصادی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به گسترش استفاده از ارزهای دیجیتال در ایران، اظهار کرد: بر اساس برخی آمارهای غیررسمی، ایران از نظر میزان استفاده از ارزهای دیجیتال در رتبه پنجم یا ششم جهان قرار دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد این حوزه با استقبال قابل توجهی از سوی کاربران مواجه شده است.
وی ادامه داد: وقتی بخشی از جامعه به سمت استفاده از یک فناوری حرکت می‌کند، سیاست‌گذار نیز باید این واقعیت را بپذیرد و برای آن برنامه داشته باشد. نمی‌توان چنین حوزه‌ای را نادیده گرفت یا تصور کرد که با محدود کردن دسترسی، استفاده از آن متوقف می‌شود.
قریب گرکانی با اشاره به بلاتکلیفی در حوزه مقررات‌گذاری ارزهای دیجیتال و دارایی‌های دیجیتال گفت: با وجود گذشت چندین سال از فعالیت در این حوزه، هنوز مسیر روشن و مشخصی برای استفاده از ظرفیت‌های آن وجود ندارد. در حوزه‌هایی مانند بلاک‌چین و ساختارهای غیرمتمرکز نیز باید شناخت و سیاست‌گذاری متناسب شکل گیرد.
وی در پایان تأکید کرد: جوانان امروز با مفاهیم و فناوری‌های جدید مواجه هستند و نمی‌توان این موضوعات را از آن‌ها پنهان کرد. به جای نادیده گرفتن این تحولات، باید زمینه آموزش، شناخت و استفاده درست از ظرفیت‌های اقتصاد دیجیتال را فراهم کرد.
تا این لحظه منبع مستقل دیگری این خبر را منتشر نکرده است.
بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایه‌ی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.منبع: ایسنا