همه‌ی اخبار

اگر دموکرات‌ها پیروز انتخابات میان‌دوره‌ای شوند چه اتفاقی خواهد افتاد؟/ گزارش فارن پالیسی

اکوایرانتأیید نسبی

سیاست خارجی ممکن است در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر، نقشی به‌طرز غیرمعمول تعیین‌کننده ایفا کند. رأی‌دهندگان به نظرسنجی‌کنندگان می‌گویند که از قیمت سوخت در جایگاه‌های بنزین خشمگین هستند؛ قیمت‌هایی که از آغاز سال جاری تاکنون بیش از یک‌سوم افزایش یافته‌اند. بسیاری از آن‌ها تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای آغاز جنگ علیه ایران و همچنین جنگ تجاری او با کانادا را عامل فشار بر وض

به گزارش اکوایران به نقل از شفقنا، اکنون بیشتر مؤسسات و تحلیلگران بزرگ پیش‌بینی‌کننده نتایج انتخابات انتظار دارند که حزب دموکرات کنترل مجلس نمایندگان را به دست بگیرد. در صورت تحقق این پیش‌بینی، دموکرات‌ها بر تدوین لوایح سالانه مربوط به هزینه‌های نظامی و کمک‌های خارجی در مجلس نمایندگان نظارت خواهند داشت. آن‌ها همچنین این اختیار را خواهند داشت که جلسات استماع مهم و پرسر‌وصدایی برگزار کنند تا اقدامات قوه مجریه در حوزه سیاست خارجی را مورد بررسی قرار دهند.

چشم‌انداز به دست گرفتن کنترل سنا، با این حال، مبهم‌تر است؛ هرچند پیش‌بینی‌کنندگان انتخابات می‌گویند شانس دموکرات‌ها برای پیروزی در این مجلس طی هفته‌های اخیر افزایش یافته است. اگر دموکرات‌ها کنترل سنا را به دست بگیرند، اختیار دیگری نیز به دست خواهند آورد: آن‌ها می‌توانند مانع برگزاری رأی‌گیری درباره تمامی نامزدهای معرفی‌شده از سوی ترامپ برای سمت‌های مرتبط با امنیت ملی شوند. این اختیار می‌تواند اهرم فشاری مهم در مناقشه‌های سیاسی پیشِ رو درباره ایران، چین، هوش مصنوعی و جابه‌جایی نیروهای نظامی باشد.

فارن پالیسی در گزارشی پنج اولویت اصلی سیاست خارجی که احتمالاً دموکرات‌ها در صورت پیروزی و به دست گرفتن کنترل یکی از دو مجلس کنگره یا هر دوی آن‌ها در اوایل ماه نوامبر بر آن‌ها تمرکز خواهند کرد، پرداخته است.

دموکرات‌ها، اتهام‌های مربوط به فساد اعضای دولت ترامپ را ابزاری قدرتمند برای پیشبرد پیام انتخاباتی خود می‌دانند. آن‌ها با این کار، خشم رأی‌دهندگان از هزینه‌های بالای زندگی را به گزارش‌هایی درباره سوءاستفاده ترامپ، دوستان و اعضای خانواده‌اش از موقعیت خود برای کسب منافع شخصی پیوند می‌دهند. دموکرات‌ها متعهد شده‌اند که در صورت پیروزی در انتخابات مجلس نمایندگان، این اتهام‌ها را بررسی کنند.

جیسون کرو، نماینده کنگره که رهبری تلاش‌های دموکرات‌های مجلس نمایندگان را برای پیروزی در حوزه‌های انتخاباتی رقابتی در سراسر کشور بر عهده دارد، در گفت‌وگو با فارن پالیسی گفت: ترامپ از امنیت ملی و سیاست خارجی به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی خود برای کسب درآمد از دولت استفاده کرده است.

او رئیس‌جمهور را متهم کرد که با «بی‌اعتنایی حیرت‌آور»، در حال اجرای «عملیاتی اخاذی‌گونه و مبتنی بر باج‌گیری» است تا پول به دست آورد و کسب‌وکارهای خود را توسعه دهد.

یکی از اهداف بسیار آشکار تحقیقات احتمالی دموکرات‌ها می‌تواند پذیرش یک فروند جت لوکس به ارزش ۴۰۰ میلیون دلار از قطر توسط ترامپ باشد. هدف احتمالی دیگر، ارتباطات ادعایی میان سرمایه‌گذاری‌های ابوظبی در کسب‌وکار رمزارزی خانواده ترامپ و تصمیم کاخ سفید برای موافقت با صادرات ۵۰۰ هزار تراشه پیشرفته به امارات متحده عربی است. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که نگرانی‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه فناوری حساس مذکور ممکن است در اختیار چین قرار گیرد.

یکی از کارکنان دموکرات سنا که نخواست نامش فاش شود، اظهار داشت: فساد آشکاری که در تمام سطوح شاهد آن هستیم — به‌ویژه فساد مرتبط با منابع خارجی و سرازیر شدن پول‌های خارجی به سوی خانواده رئیس‌جمهور و نزدیکان ارشد او — و همچنین شیوه‌هایی که از طریق آن‌ها نه تنها مرزها را مخدوش کرده‌اند، بلکه با نقض صریح قانون و موازین اخلاقی، آشکارا از این مرزها عبور کرده‌اند، احتمالاً در صورت به دست گرفتن کنترل سنا توسط دموکرات‌ها، به یکی از محورهای اصلی توجه در این مجلس تبدیل خواهد شد.

سناتور کریس مورفی در ماه اکتبر به خبرنگاران گفت که می‌خواهد دموکرات‌ها از هرگونه اختیارات نظارتی جدیدی که به دست می‌آورند، برای بررسی تصمیم ترامپ مبنی بر اتکا به اعضای خانواده و دوستان شخصی‌اش، از جمله جرد کوشنر و استیو ویتکاف، در پیشبرد مذاکرات دیپلماتیک بسیار حساس و سرنوشت‌ساز استفاده کنند.

وی گفت: کاخ سفید، جرد کوشنر و استیو ویتکاف می‌خواهند دیپلماسی با کشورهای حاشیه خلیج فارس را در انحصار خود نگه دارند، چون این کار یک کاسبی فاسد و مبتنی بر سوءاستفاده از موقعیت است. آن‌ها نمی‌خواهند سفیران بانفوذ درباره فسادشان زنگ خطر را به صدا درآورند؛ به همین دلیل، هیچ سفیر واجد شرایطی در کشورهای حاشیه خلیج فارس مشغول به کار نخواهد شد. چون اگر چنین سفیرانی حضور داشتند، به احتمال زیاد در برابر فساد ترامپ مانع‌تراشی می‌کردند.

جنگ ایران در میان رأی‌دهندگان آمریکایی به‌شدت نامحبوب است و ممکن است بیش از هر موضوع دیگری به جمهوری‌خواهان در روز انتخابات آسیب برساند. این جنگ به دلایل گوناگونی موجب نارضایتی افکار عمومی آمریکا شده است؛ از افزایش قیمت بنزین و تورم گرفته تا تغییر مداوم اهداف دولت ترامپ و نامشخص بودن راهبرد آن. ترامپ همچنین بارها پیامدهای اقتصادی این درگیری را کم‌اهمیت جلوه داده است. در همین حال، هیچ نشانه‌ای از پایان جنگ در آینده نزدیک دیده نمی‌شود.

اگرچه برخی جمهوری‌خواهان در کنگره نیز از این درگیری و نحوه مدیریت آن از سوی دولت انتقاد کرده‌اند، اما تلاش‌های دموکرات‌ها در کنگره برای پایان دادن به جنگ تاکنون به نتیجه نرسیده است.

اما اگر دموکرات‌ها در ماه نوامبر کنترل یکی از دو مجلس کنگره یا هر دوی آن‌ها را دوباره به دست آورند، راه‌های بیشتری برای دشوار کردن ادامه جنگ برای ترامپ در اختیار خواهند داشت؛ از جمله تلاش برای قطع بودجه جنگ و افزایش نظارت و بررسی دقیق‌تر رویکرد دولت از طریق برگزاری جلسات استماع و انجام تحقیقات.

کرو گفت: اولویت شماره یک، به دست گرفتن کنترل کمیته‌ها، صدور احضاریه و پیگیری اطلاعاتی است که در جست‌وجوی آن‌ها بوده‌ایم: جنگ ایران چقدر هزینه دارد؟ چند نفر کشته یا زخمی شده‌اند؟ چه خساراتی به تأسیسات وارد شده است؟ وضعیت کنونی ذخایر تسلیحاتی چگونه است؟

کرو که عضو کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان است، گفت یکی از فوری‌ترین پرسش‌هایش این است که بداند ارتش آمریکا برای محافظت از حدود ۵۵ هزار نظامی آمریکایی مستقر در خاورمیانه در برابر حملات پهپادی چه اقداماتی انجام می‌دهد.

مورفی که عضو کمیته روابط خارجی سنای آمریکاست، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، را متهم کرد که در حال پنهان کردن «هزینه‌ها و پیامدهای این جنگ از مردم آمریکا» است. او گفت پایان دادن به جنگ باید در اولویت دموکرات‌ها قرار داشته باشد.

وی افزود: این کاملاً خشمگین‌گننده است که من و سناتورهای جمهوری‌خواه از امکان مشاهده مستقیم خسارات محروم شده‌ایم. اکنون در مقطعی واقعاً خطرناک قرار داریم؛ زمانی که دولت با رفتاری توهین‌آمیز کنگره را به هیچ می‌گیرد و وانمود می‌کند که ما مطلقاً هیچ اهمیتی نداریم.

مورفی گفت اگر دموکرات‌ها در انتخابات سنا پیروز شوند، «این امکان را خواهند داشت که تصمیم بگیرند آیا قرار است بودجه این جنگ را تأمین کنیم یا نه، و آیا لایحه اختیارات دفاعی را تصویب خواهیم کرد یا خیر؛ لایحه‌ای که اجازه می‌دهد این جنگ ادامه پیدا کند».

این سناتور که یکی از برجسته‌ترین صداهای دموکرات در حوزه سیاست خارجی در مجلس سنا به شمار می‌رود، تاکید کرد که اگر جنگ تا اوایل سال ۲۰۲۷ همچنان ادامه داشته باشد، کنگره نباید «بدون الزام به پایان یافتن این جنگ، بودجه‌ای برای وزارت دفاع تصویب کند … و نباید هیچ بودجه جدیدی را بدون گنجاندن چنین شرطی به تصویب برسانیم».

دولت ترامپ با تهدید به الحاق گرینلند، مطرح کردن احتمال کاهش گسترده شمار نیروهای آمریکایی مستقر در اروپا و دنبال کردن سیاست‌هایی که به نفع روسیه است، شرکای اروپایی خود را نگران و آشفته کرده است.

پیروزی دموکرات‌ها می‌تواند برخی از این برنامه‌ها را با چالش مواجه کند.

کرو گفت: می‌دانیم که آن‌ها در تلاش‌اند آرایش و نحوه استقرار نیروهای آمریکا در اروپا را تغییر دهند. می‌دانیم که هدف از این طرح برای بازبینی استقرار نیروها در اروپا، در نهایت کاهش حضور آن‌هاست … و ما در برابر این اقدامات مقاومت خواهیم کرد، زیرا در زمینه سیاست‌های کلان با دولت اختلاف‌نظرهای گسترده‌ای داریم.

اوکراین که مدت‌هاست از دریافت محموله‌های جدید کمک‌های آمریکا محروم مانده، ممکن است شاهد آن باشد که کنگره برای ارسال سریع‌تر تسلیحات بیشتر به این کشور اقدام کند.

کرو گفت: توافق نسبتاً گسترده‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه باید از اوکراین حمایت کنیم. بنابراین، راه‌هایی را بررسی خواهیم کرد تا بودجه «ابتکار کمک‌های امنیتی به اوکراین» را تقویت کنیم، این بودجه را در قانون اختیارات دفاع ملی بگنجانیم و دولت را وادار کنیم که این تسلیحات را خریداری کند».

جیم هایمز، نماینده کنگره و عضو ارشد اقلیت در کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان آمریکا، هفته گذشته در ورشو گفت که روند ارسال بسته‌های کمک به اوکراین نیز می‌تواند سریع‌تر شود.

«این یعنی بسته‌های کمک‌رسانی دیگر نه ظرف ۹ ماه، بلکه حداکثر ظرف ۹ روز یا ۹ هفته ارسال شوند؛ و پیام [حمایت از اوکراین] نیز کاملاً متفاوت خواهد بود.»

با این حال، اکنون حتی در میان دموکرات‌ها نیز اجماع گسترده‌تری شکل گرفته است که اروپا باید اقدامات بیشتری برای دفاع از خود انجام دهد.

هایمز گفت: آمریکایی‌ها همچنان به فشار آوردن بر اروپایی‌ها ادامه خواهند داد تا مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرند. ممکن است اساساً دیگر بودجه کافی برای ایفای نقشی که در گذشته بر عهده داشته‌ایم، در اختیار نداشته باشیم.

دولت ترامپ بیش از یک سال است که حملاتی را علیه قایق‌هایی که ادعا می‌شود حامل مواد مخدر هستند، در دریای کارائیب و شرق اقیانوس آرام انجام می‌دهد. این حملات که کارشناسان آن‌ها را بر اساس قوانین داخلی آمریکا و حقوق بین‌الملل غیرقانونی دانسته و محکوم کرده‌اند، دست‌کم ۲۴۶ نفر را به کام مرگ کشانده است. دولت ترامپ گفته است که این حملات گروه‌های خطرناک «تروریست‌های مواد مخدر» را هدف قرار می‌دهند، اما هیچ مدرکی برای پشتیبانی از این ادعاهای خود ارائه نکرده است.

دموکرات‌های کنگره از این حملات و همچنین اهداف گسترده‌تر دولت ترامپ در آمریکای لاتین انتقاد کرده‌اند. این در حالی است که ایالات متحده همچنان حضور نظامی قابل‌توجهی در این منطقه دارد و دولت‌های بیشتری را ترغیب می‌کند تا در عملیات مشترک علیه کارتل‌های مواد مخدر مشارکت کنند. با این حال، تلاش‌های دموکرات‌ها برای مهار اقدامات ترامپ در آمریکای لاتین و متوقف کردن ادامه این عملیات از طریق قطعنامه‌های مبتنی بر اختیارات جنگی کنگره، تاکنون ناکام مانده است.

بخش زیادی از اقدامات دولت ترامپ در آمریکای لاتین یا در سکوت و دور از توجه عمومی انجام شده یا در سایه تحولات و رویدادهای دیگر، مانند جنگ ایران، قرار گرفته است. اما پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات ماه نوامبر می‌تواند نظارت بر عملکرد دولت را به‌طور چشمگیری افزایش دهد و از طریق برگزاری جلسات استماع و انجام تحقیقات، فعالیت‌های دولت در این منطقه را بیشتر در کانون توجه قرار دهد. اگر دموکرات‌ها در هر یک از دو مجلس کنگره اکثریت را به دست آورند، همچنین ممکن است با استفاده از اختیارات خود در زمینه تخصیص بودجه یا اعمال محدودیت بر آن، برای محدود کردن عملیات نظامی آمریکا در آمریکای لاتین اقدام کنند.

حملات به قایق‌ها در سپتامبر گذشته آغاز شد و مقدمه‌ای برای عملیاتی بود که به ربایش نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، انجامید؛ کسی که دولت ترامپ او را به قاچاق مواد مخدر متهم کرده است. (کارشناسان گفته‌اند اثبات این اتهام دشوار است.) اقدامات کاخ سفید در ونزوئلا پس از آن نیز بحث‌برانگیز بوده است. ترامپ عملاً از ساختار حاکم موجود در این کشور، منهای مادورو، حمایت کرده است؛ به‌جای آنکه برای پیشبرد یک روند دموکراتیک تلاش کند یا از ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان که در تبعید به سر می‌برد، حمایت نماید.

کاخ سفید برای توجیه بسیاری از اقدامات خود در ونزوئلا، به این موضوع اشاره کرده است که ایالات متحده می‌تواند از ذخایر عظیم نفت این کشور بهره‌برداری کند. دولت ترامپ در اواخر ماه آگوست از توافقی با دولت ونزوئلا خبر داد که بر اساس آن، ایالات متحده «کنترل» بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا را در اختیار می‌گرفت. با این حال، دلایل متعددی وجود دارد که بر اساس آن‌ها می‌توان نسبت به این موضوع تردید کرد که ایالات متحده واقعاً تا آن اندازه‌ای که ترامپ ادعا کرده است، از این توافق سود خواهد برد.

اگر دموکرات‌ها در انتخابات ماه نوامبر به پیروزی چشمگیری دست یابند، آماده خواهند بود تا از مقام‌های دولت ترامپ درباره این مسائل توضیحات بیشتری مطالبه کنند. چهره‌های ارشد دموکرات در هر دو مجلس نمایندگان و سنا بارها خواستار شفافیت بیشتر و پاسخ‌گویی درباره حملات به قایق‌ها و همچنین مشارکت آمریکا در تولید نفت ونزوئلا شده‌اند.

جهش‌های چشمگیر در توانمندی‌های هوش مصنوعی، تنها در سال جاری، سیاست‌گذاران واشنگتن را تقریباً به همان اندازه‌ای نگران کرده است که مناقشات ژئوپلیتیکی گسترده‌تری که ایالات متحده درگیر آن‌هاست.

مدل‌های هوش مصنوعی از کنترل خارج می‌شوند و به هک کردن وب‌سایت‌ها می‌پردازند؛ گفته می‌شود عوامل مخرب از این مدل‌ها برای تلاش در جهت تنظیم دقیق فناوری موشک‌های بالستیک استفاده می‌کنند؛ و شرکت‌هایی مانند اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک هشدار می‌دهند که فناوری آن‌ها ممکن است به نابودی بشریت منجر شود و از دولت مصرانه می‌خواهند که برای این فناوری‌ها مقررات وضع کند.

بااین‌حال، به نظر نمی‌رسد ترامپ علاقه‌ای به انجام چنین کاری داشته باشد. او در عوض، شرکت‌ها را به ادامه توسعه این فناوری تشویق کرده است؛ آن هم در شرایطی که تنها تعهد موجود، نوعی پیمان خودنظارتی با ماهیت «الزام‌آور از نظر اخلاقی» است که ترامپ شرکت‌های پیشرو در حوزه هوش مصنوعی را وادار به امضای آن کرده است.

دموکرات‌ها دیدگاه متفاوتی دارند. کرو در گفت‌وگو با نشریه فارین پالیسی گفت: «دونالد ترامپ تصور می‌کند که باهوش‌ترین فرد حاضر در اتاق است و می‌تواند به‌تنهایی از پس این مسئله بربیاید؛ اما اشتباه می‌کند. ما می‌دانیم که دولت در این زمینه نقش دارد. می‌دانیم که باید سرعت توسعه هوش مصنوعی را کاهش دهیم تا فرصت داشته باشیم تدابیر حفاظتی و محدودیت‌های مناسب را برای آن در نظر بگیریم.»

به گفته مورفی، به نظر می‌رسد این دیدگاه در هر دو مجلس کنگره مورد حمایت است و احتمالاً حتی از حمایت هر دو حزب نیز برخوردار است. این سناتور در ماه سپتامبر، در جریان نشستی در مجمع فناوری و هوش مصنوعی فارین پالیسی گفت: بزرگ‌ترین مسئله در زمینه اعتماد، این است که مردم اعتماد ندارند ما واقعاً از آن‌ها در برابر این سم محافظت خواهیم کرد؛ همچنین اعتماد ندارند که از آن‌ها در برابر پیامدهای بالقوه بسیار مخرب هوش مصنوعیِ فاقد مقررات و نظارت کافی محافظت کنیم.

او افزود: اگر مردم در هر دو سوی راهروی کنگره از ما بخواهند کاری را انجام دهیم که در طول تاریخ این کشور، از زمان انقلاب صنعتی تاکنون، در مواجهه با هر فناوری جدید و پیچیده‌ای انجام داده‌ایم ــ یعنی آن را قانون‌مند و کنترل کنیم تا مطمئن شویم از مزایای آن بهره‌مند می‌شویم، اما گرفتار جنبه‌های زیان‌بارش نمی‌شویم ــ و ما برای انجام این کار قدم پیش نگذاریم و وظیفه‌مان را انجام ندهیم، ممکن است این اتفاق به پایان دموکراسی ما منجر شود.

مورفی سه حوزه را مشخص کرد که قانون‌گذاران می‌توانند بر آن‌ها تمرکز کنند: نخست، غیرقانونی کردن استفاده از دیپ‌فیک‌ها (محتواهای جعلیِ تولیدشده با هوش مصنوعی) در سیاست، یا الزام به درج واترمارک روی محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی؛ دوم، ممنوع کردن چیزی که از آن با عنوان «همراهان هوش مصنوعی» یا «ربات‌های دوست‌یاب» یاد می‌شود؛ ابزارهایی که او آن‌ها را «سمی برای فرزندان ما» توصیف کرد؛ و سوم، ایجاد فرایندی برای بررسی و تأیید مدل‌های جدید و پیشرفته هوش مصنوعی پیش از انتشار آن‌ها.

وی افزود: دستیابی به این سه هدف امکان‌پذیر است، این موضوعات چندان مناقشه‌برانگیز نیستند و می‌توان انتظار داشت که اقدامات لازم برای تحقق آن‌ها انجام شود. سپس، این کار می‌تواند به مردم اطمینان خاطر بدهد که ما از ظرفیت سیاسی لازم برای مقابله با برخی از تهدیدهای پیچیده‌تر و ظریف‌تری که ممکن است در آینده پدیدار شوند، برخورداریم.

اثر احتمالی بر:▲گاز طبیعی▲بنزین RBOB
راستی‌آزماییتأیید نسبی۴۴٪

خبرهای مشابهی در منابع دیگر هست، ولی داور خودکار هنوز هم‌خوانی‌شان را بررسی نکرده است.

همین رویداد در منابع دیگر:

بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایه‌ی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.