هاشم اورعی: برق به ترمز توسعه ایران تبدیل شده است

«هاشم اورعی»، استاد تمام دانشگاه صنعتی شریف، در این نشست با اشاره به شتاب‌گرفتن روند گذار انرژی در جهان، افزایش سهم برق در سبد مصرف انرژی را یکی از مهم‌ترین تحولات اقتصاد جهانی دانست و تاکید کرد که عقب‌ماندن ایران از این روند می‌تواند به ازدست‌رفتن فرصت‌های توسعه منجر شود.

وی با اشاره به مفهوم «برقی‌سازی» (Electrification) اظهار کرد: یکی از ویژگی‌های بارز تحولات جدید در حوزه انرژی، افزایش عمق نفوذ برق در بخش‌های مختلف اقتصاد است؛ روندی که پس از جنگ روسیه و اوکراین شتاب بیشتری گرفته است. کاهش هزینه ذخیره‌سازی انرژی الکتریکی، توسعه زیرساخت‌های شبکه برق در جهان و رشد سریع خودروهای برقی از جمله عواملی هستند که به گسترش این روند کمک می‌کنند.

اورعی با استناد به پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی گفت: بر اساس برآوردهای این نهاد، تا سال ۲۰۳۰ روزانه ۱۸ میلیون بشکه از تقاضای جهانی نفت کاسته خواهد شد؛ رقمی که نشان‌دهنده ابعاد تحولات پیش‌روی بازار انرژی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به تغییر سهم برق در مصرف انرژی جهان توضیح داد: در سال ۱۹۷۳، انرژی الکتریکی سهم بسیار کمتری از کل انرژی مصرفی جهان داشت، اما این سهم در سال ۲۰۲۴ به حدود ۳۱ درصد رسیده است. با توجه به تحولات بازار سوخت‌های فسیلی و شتاب‌گرفتن روند برقی‌سازی، پیش‌بینی می‌شود سهم برق در دهه‌های آینده به محدوده ۴۰ تا ۵۵ درصد افزایش یابد.

وی با بیان اینکه این تحولات به معنای تغییر تدریجی جایگاه نفت و گاز در اقتصاد جهانی است، افزود: همان‌طور که انقلاب صنعتی در میانه قرن هجدهم بر پایه سوخت‌های فسیلی شکل گرفت، انقلاب دیجیتال و تحولات فناورانه امروز بر محور انرژی الکتریکی در حال پیشروی است. در چنین شرایطی، کشورهای متکی به منابع نفت و گاز نیز ناگزیرند خود را با اقتصاد مبتنی بر برق و الزامات جدید آن تطبیق دهند.

اورعی در ادامه با انتقاد از وضعیت صنعت برق ایران، این بخش را یکی از موانع توسعه صنعتی کشور دانست و گفت: برق در شرایط فعلی به ترمز توسعه تبدیل شده است. آمارهای رسمی نشان می‌دهد رشد بخش صنعت در یک سال منتهی به بهار، منفی ۱۴.۷ درصد بوده و یکی از مهم‌ترین دلایل این افت شدید، محدودیت‌های ناشی از وضعیت تامین برق است.

وی با تاکید بر اینکه روند جهانی توسعه فناوری و برقی‌سازی متوقف نخواهد شد، هشدار داد: قطار تحول اقتصاد جهانی با سرعت زیادی در حرکت است و قرار نیست در ایستگاه متوقف شود تا ما خود را به آن برسانیم. اگر برای همراهی با این تحولات آماده نباشیم و نتوانیم زیرساخت‌های لازم را فراهم کنیم، ممکن است برای همیشه از قطار توسعه عقب بمانیم.