لیمو، زغال و وسواس لباس‌شویی در دنیای پوچتینو/ روایتی عجیب از خرافه‌های سرمربی جدید

سرمربی جدید منچستریونایتد برای آماده‌سازی تیم‌هایش سراغ روش‌هایی رفته که کمتر در برنامه معمول یک باشگاه دیده می‌شود. از نگهداری لیمو برای جذب «انرژی منفی» تا راه رفتن بازیکنان روی زغال داغ و انتخاب شخصی شوینده لباس‌ها، پوچتینو مجموعه‌ای از باورها و عادت‌های نامتعارف دارد.

به گزارش ایلنا، برای آشنایی با مائوریسیو پوچتینو، بررسی آرایش تیم و شیوه پرس او کافی نیست. بخشی از دنیای این مربی آرژانتینی را باید در دفتر کار، رختکن و حتی لباس‌شویی باشگاه جست‌وجو کرد. جایی که بوی پیراهن بازیکنان برایش اهمیت دارد و یک ظرف لیمو، مأموریتی فراتر از پذیرایی پیدا می‌کند.

معروف‌ترین عادت پوچتینو، نگهداری لیمو در دفتر کار است. او در دوران حضورش در تاتنهام توضیح داده بود که به توصیه یک دوست آرژانتینی، از لیموها برای جذب انرژی منفی استفاده می‌کند. در تصور او، آدم‌ها با انرژی‌های متفاوت وارد اتاق می‌شوند و لیموها مانند اسفنج، انرژی نامطلوب را به خود می‌گیرند. حتی فاصله تعویض آنها را هم شرح داده بود: گاهی هر ۱۰ روز و گاهی پس از سه یا چهار روز، وقتی ظاهرشان خراب می‌شد. این روایت، باور شخصی پوچتینو درباره لیموهاست.

نگاه او به «انرژی» به وسایل روی میز محدود نمی‌شود. در روایت منتشرشده از کتاب «دنیای جدید شجاع»، نوشته گی‌یم بالاگه درباره دوران حضورش در تاتنهام، پوچتینو از توجه به هاله و انرژی بازیکنان گفته است. او نیاز به داده و آزمایش را می‌پذیرد، اما توضیح می‌دهد که احساسش درباره جریان انرژی نیز بر تصمیم‌هایش اثر می‌گذارد. این بخش از شخصیت او، فاصله قابل توجهی با تصویر معمول مربی‌ای دارد که همه انتخاب‌هایش را صرفاً با آمار و تصاویر مسابقه توضیح می‌دهد.

باور به قدرت ذهن، در بعضی اردوهای او شکل عملی و غیرمنتظره‌ای گرفته است. سال ۲۰۱۳، بازیکنان ساوتهمپتون همراه پوچتینو روی زغال داغ راه رفتند. این برنامه پیش از فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۹ برای تاتنهام هم تکرار شد. پشت این تمرین، همکاری با چسکو اسپار، مربی سابق هندبال بارسلونا و فعال حوزه آماده‌سازی انگیزشی، قرار داشت.

پوچتینو در گفت‌وگو با لاناسیون توضیح داده بود که این فعالیت‌ها پس از چند ساعت آماده‌سازی ذهنی انجام می‌شوند و هدفش، تغییر تصور بازیکنان از محدودیت‌های خود و تقویت روحیه جمعی است. بنابراین در نگاه او، ماجرا یک نمایش عجیب برای سرگرم کردن اردو نبود. می‌خواست بازیکن با ترسی روبه‌رو شود که پیش از آن، عبور از آن را ناممکن تصور می‌کرد.

وسواس او گاهی به جزئیاتی بسیار روزمره‌تر می‌رسد. طبق گزارش اسکای ایتالیا در سال ۲۰۱۷، پوچتینو در تاتنهام شخصاً شوینده مورد استفاده برای لباس‌های تیم اصلی را انتخاب می‌کرد. برایش مهم بود بازیکن پیش از مسابقه چه بویی از پیراهن خود احساس می‌کند. در چنین نگاهی، آماده‌سازی مسابقه از زمانی شروع می‌شود که بازیکن لباسش را می‌پوشد، نه فقط وقتی پا به زمین می‌گذارد.

بعضی روایت‌ها هم با گذشت زمان، جنجالی‌تر از اصل ماجرا بازگو شده‌اند. نمونه‌اش داستان «ممنوعیت حضور همسر پوچتینو در ورزشگاه» است. او در مارس ۲۰۱۷ به شوخی گفته بود چون تاتنهام در هفته‌های غیبت کارینا از ورزشگاه پیروز شده، به همسرش پیشنهاد کرده فعلاً در خانه بماند. گزارش همان زمان گل، این حرف را شوخی توصیف می‌کند، نه تصمیمی رسمی یا اختلاف خانوادگی.

اتفاقاً پوچتینو در همان صحبت‌ها، از اظهارنظرهای فوتبالی همسرش هم گفته بود. کارینا مسابقات را از تلویزیون می‌دید و پس از بازگشت او به خانه، درباره ترکیب و تعویض‌ها سؤال می‌کرد. پس از شادی زودهنگام پوچتینو مقابل اورتون نیز برایش پیام فرستاده بود و به از دست دادن تمرکزش اعتراض کرده بود.

در میان این عادت‌ها، یک روایت شخصی هم از مواجهه او با شکست وجود دارد. گاتزتا دلو اسپورت نقل کرده که پوچتینو پس از باخت ۵ بر یک تاتنهام مقابل نیوکاسل در سال ۲۰۱۶، در خانه سراغ شراب مالبک و خوردنی‌هایی رفت که معمولاً با زندگی منظم یک مربی حرفه‌ای جور درنمی‌آیند. خودش توضیح داده بود که عطر شراب آرژانتینی، او را به یاد کشور و کودکی‌اش می‌اندازد. پشت چهره سخت‌گیر کنار زمین، کسی هم بود که می‌خواست چند ساعت از تلخی شکست فاصله بگیرد.

این روایت‌ها به دوره‌های مختلف کار پوچتینو تعلق دارند و هنوز نمی‌توان گفت کدام‌یک در منچستریونایتد تکرار می‌شوند. اما برای بازیکنان و کارکنان باشگاه، آشنایی با سرمربی تازه احتمالاً جزئیاتی فراتر از تمرین و جلسه فنی خواهد داشت. شاید حتی بوی پیراهنی که روز مسابقه تحویل می‌گیرند، برای او موضوع مهمی باشد.