فردی همسرش را با ChatGPT آشنا کرد، همسرش با هوش مصنوعی نقشه قتلش را کشید

به گزارش خبرآنلاین، جیمز گیتس می‌گوید در سال ۲۰۲۵ همسرش، شریل، را برای کمک به کارهای روزمره و شغلی با ChatGPT آشنا کرد. اما پس از مدتی، با افزایش اختلافات خانوادگی و مطرح شدن احتمال طلاق، شریل استفاده از این ابزار را برای صحبت درباره مشکلات زناشویی نیز آغاز کرد.

بر اساس شکایتی که در دادگاه عالی سان‌فرانسیسکو ثبت شده، ChatGPT به‌تدریج بدبینی شریل نسبت به همسرش را تقویت کرد و به پرسش‌های او درباره مسمومیت، میزان کشندگی مواد و راه‌های پنهان کردن آن‌ها پاسخ داد. در دادخواست آمده است که شریل دست‌کم در ۲۵ گفت‌وگوی جداگانه درباره مسموم کردن همسرش از این چت‌بات سوال کرده بود.

به نوشته وب‌سایت Ars Technica، یکی از محورهای این پرونده نوشیدنی‌های انرژی‌زای Celsius بود. طبق اسناد ارائه‌شده به دادگاه، ChatGPT درباره امکان پنهان کردن طعم تلخ مواد در این نوشیدنی‌ها نیز اطلاعاتی در اختیار شریل گذاشته بود.

جیمز می‌گوید در تابستان ۲۰۲۵ پس از نوشیدن برخی نوشیدنی‌های خانگی به‌شدت بیمار شد و علائمی مانند مشکلات قلبی، درد شکم، ضعف شدید و گیجی را تجربه کرد. او در سپتامبر همان سال یادداشتی دست‌نویس پیدا کرد که در آن به چند ماده سمی و دارویی اشاره شده بود. در ابتدای یادداشت نیز دستورهایی برای پاک کردن گفت‌وگوها و خروج از ChatGPT نوشته شده بود.

او پس از این اتفاق با پلیس تماس گرفت. بررسی گفت‌وگوهای شریل با ChatGPT و سایر شواهد، بخشی از تحقیقات پلیس را تشکیل داد.

واکنش OpenAI و اتهام‌های حقوقی

جیمز گیتس در شکایت خود، OpenAI و سم آلتمن، مدیرعامل این شرکت، را به کوتاهی در ایجاد سازوکارهای ایمنی متهم کرده است. او می‌گوید چت‌بات باید زمانی که پرسش‌های کاربر به برنامه‌ریزی خشونت علیه یک فرد مشخص می‌رسد، گفت‌وگو را متوقف کند یا موضوع را به مراجع مربوط ارجاع دهد.

OpenAI در پاسخ به Ars Technica اعلام کرد که ایمنی اولویت اصلی این شرکت است، حساب کاربری شریل را مسدود کرده و اطلاعاتی را در اختیار نیروهای مجری قانون قرار داده است.

شریل گیتس در اکتبر ۲۰۲۶ با اتهام‌های تلاش برای قتل عمد درجه اول و آلوده کردن مواد غذایی از سوی هیئت منصفه عالی تفهیم اتهام شده است.

نکته مهم این است که ادعاهای مطرح‌شده علیه ChatGPT نیز هنوز در دادگاه اثبات نشده‌اند. این پرونده بار دیگر پرسش دشواری را درباره مسئولیت شرکت‌های هوش مصنوعی مطرح می‌کند. اگر یک چت‌بات به‌جای متوقف کردن گفت‌وگوی خطرناک، به پیشبرد آن کمک کند، سازنده آن تا چه اندازه مسئول پیامدهای احتمالی خواهد بود؟