رونق نفت آمریکا در سایه جنگ ایران؛ چالشی تازه برای سلطه نفتی خاورمیانه

به گزارش اکوایران، جنگ دونالد ترامپ علیه ایران و اختلال در عرضه انرژی خاورمیانه، موج تازه‌ای از سرمایه‌گذاری در صنعت نفت و گاز قاره آمریکا به راه انداخته است.

در شرایطی که خریداران جهانی به دنبال منابع مطمئن‌تر انرژی هستند، تولیدکنندگان از کانادا تا برزیل تولید خود را افزایش داده‌اند و کشورهای آرژانتین و ونزوئلا نیز در مسیر گسترش ظرفیت تولید قرار گرفته‌اند. به گزارش فایننشیال تایمز، برآورد شرکت مشاوره انرژی ریستاد نشان می‌دهد مجموع تولید نفت و گاز آمریکای شمالی و جنوبی در 2 سال منتهی به دسامبر ۲۰۲۶ حدود ۱۰ درصد افزایش خواهد یافت.

این تحولات در حالی رخ می‌دهد که حملات به زیرساخت‌های نفتی و نفتکش‌ها در تنگه هرمز، بیش از ۲ میلیارد بشکه نفت خام را از بازارهای جهانی خارج کرده است. افزایش پایدار قیمت نفت، گاز طبیعی مایع و فرآورده‌های نفتی نیز مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران را به سمت تنوع‌بخشی به منابع تأمین انرژی سوق داده است.

کاهش قدرت قیمت‌گذاری اوپک با افزایش عرضه در قاره آمریکا

افزایش تولید در نیمکره غربی می‌تواند به تدریج توازن بازار جهانی انرژی را تغییر دهد. اگرچه کشورهای قاره آمریکا قادر نیستند به‌طور کامل جایگزین نفت ارزان‌قیمت خاورمیانه شوند، افزایش عرضه از این منطقه می‌تواند بخشی از فشار قیمتی بازار را کاهش دهد و در بلندمدت قدرت اوپک برای اثرگذاری بر قیمت‌ها را محدود کند.

شراینر پارکر، تحلیلگر ریستاد انرژی، نیز می‌گوید افزایش تولید در نیمکره غربی، به‌ویژه قدرت عربستان سعودی و دیگر اعضای شورای همکاری خلیج فارس برای تعیین مسیر قیمت‌ها در میان‌مدت را کاهش داده است. از نگاه او، آمریکا، کانادا، آرژانتین، ونزوئلا و گویان در این تغییر نقش مهمی خواهند داشت.

پیش‌بینی افزایش عرضه نفت قاره آمریکا به دنبال جنگ در ایران

آرژانتین؛ برنده توسعه منابع شیل

آرژانتین یکی از مهم‌ترین بهره‌مندان از این تغییر مسیر است. توسعه میدان شیل واکا موئرتا، یکی از بزرگ‌ترین ذخایر شیل جهان، پس از حدود یک دهه سرمایه‌گذاری اکنون به افزایش محسوس تولید منجر شده است. خاویر میلی، رئیس‌جمهور آرژانتین و متحد ترامپ، نیز به‌طور فعال به دنبال جذب سرمایه شرکت‌های نفتی خارجی بوده است.

بر اساس داده‌های اداره آمار آرژانتین، افزایش تولید نفت به رشد صادرات این کشور کمک کرده و ارزش کل صادرات آن در سپتامبر برای نخستین بار از ۱۰ میلیارد دلار فراتر رفته است.

شرکت توتال انرژی در اکتبر اعلام کرد قصد دارد ۱۰ میلیارد دلار در پروژه‌های جدید فراساحلی و توسعه طرح‌های گازی موجود در آرژانتین سرمایه‌گذاری کند. همچنین هارولد هام، سرمایه‌گذار آمریکایی صنعت شیل، از برنامه چندمیلیارددلاری حفاری در واکا موئرتا خبر داده است.

شرکت شورون نیز تولید نفت در میدان ال تراپیال را طی 3 سال از حدود ۵ هزار به ۴۰ هزار بشکه در روز افزایش داده است. این شرکت قصد دارد طی ۱۰ سال آینده ۱۳.۸ میلیارد دلار در این میدان سرمایه‌گذاری کند و تولید خود در آرژانتین را به 3 برابر برساند.

ونزوئلا و کانادا؛ مقصدهای تازه سرمایه‌گذاری انرژی

ونزوئلا نیز در حال افزایش تولید نفت است. پس از تحولات سیاسی ژانویه و تغییر رویکرد واشنگتن در قبال صنعت نفت این کشور، دولت آمریکا از شرکت‌های بین‌المللی برای سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری با هدف احیای تولید دعوت کرده است. تولید نفت ونزوئلا از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون حدود ۱۰ درصد افزایش یافته و به حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسیده است.

شورون متعهد شده طی پنج سال ۷ میلیارد دلار در ونزوئلا سرمایه‌گذاری کند و تولید خود را به حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز برساند؛ بیش از 2 برابر سطح کنونی. شل، بی‌پی و شرکت ملی نفت ابوظبی نیز از جمله شرکت‌هایی هستند که توافق‌های اولیه‌ای با کاراکاس امضا کرده‌اند.

در مقابل، کانادا برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال مقصدی کم‌ریسک‌تر هستند، جذابیت بیشتری پیدا کرده است. نظرسنجی مؤسسه ATB Cormark نشان می‌دهد محدودیت صادرات نفت خام و گاز طبیعی مایع از خاورمیانه، تمایل نزدیک به چهارپنجم سرمایه‌گذاران نهادی به سرمایه‌گذاری در شرکت‌های انرژی کانادایی را افزایش داده است.

ماه گذشته، کنسرسیومی به رهبری شل از سرمایه‌گذاری بیش از ۲۰ میلیارد دلاری برای دو برابر کردن ظرفیت پایانه صادرات گاز طبیعی مایع LNG Canada خبر داد. این پایانه در بریتیش کلمبیا قرار دارد و انتظار می‌رود ظرفیت صادرات آن به ۲۸ میلیون تن در سال برسد.

افزایش تولید آمریکا در افق 2 ساله

آمریکا نیز از این روند منتفع می‌شود. مؤسسه وود مکنزی پیش‌بینی کرده است تولید نفت شیل این کشور تا دسامبر ۲۰۲۷ به حدود ۱۱.۸ میلیون بشکه در روز برسد؛ رقمی که تقریباً یک میلیون بشکه در روز بیشتر از سطح پیش از آغاز جنگ ایران است. همچنین صادرات نفت خام و فرآورده‌های نفتی آمریکا به اروپا، آسیا و اقیانوسیه افزایش یافته است.