رؤیای طلای ۵۰۰۰ دلاری زیر سایه جنگ ایران | جهش بزرگ اونس جهانی به تعویق افتاد؟ | چرا سرمایه‌گذاران بزرگ هنوز وارد بازار نشده‌اند؟

به گزارش اقتصادنیوز، بازار جهانی طلا در سال‌های اخیر از چارچوب سنتی عرضه و تقاضا فاصله گرفته و بیش از گذشته به میدان رقابت نیروهای متضاد اقتصادی و سیاسی تبدیل شده است. از یک‌سو، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی، نگرانی درباره آینده اقتصاد جهانی و تلاش سرمایه‌گذاران برای حفظ ارزش دارایی‌ها، زمینه تقویت تقاضا برای فلز زرد را فراهم می‌کند؛ از سوی دیگر، افزایش نرخ‌های بهره و قدرت‌گرفتن دلار می‌تواند جذابیت سرمایه‌گذاری در طلا را کاهش دهد. همین تضاد باعث شده است حتی در دوره‌های تشدید بحران‌های جهانی نیز مسیر حرکت قیمت طلا همیشه قابل پیش‌بینی نباشد.

در این میان، رابطه میان قیمت انرژی، تورم و سیاست‌های پولی به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده آینده بازار فلزات گرانبها تبدیل شده است. جهش قیمت نفت اگرچه می‌تواند نگرانی‌ها درباره ثبات اقتصاد جهانی را افزایش دهد، اما همزمان با تشدید فشارهای تورمی، دست بانک‌های مرکزی را برای کاهش نرخ بهره می‌بندد. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران ناچارند میان جذابیت طلا به‌عنوان پناهگاه امن و بازدهی دارایی‌های بهره‌دار دست به انتخاب بزنند؛ معادله‌ای که می‌تواند مسیر ورود سرمایه به بازار طلا را تغییر دهد.

بااین‌حال، افزایش قیمت طلا تنها بر دارندگان شمش و سکه تأثیر نمی‌گذارد، بلکه اقتصاد شرکت‌های استخراج‌کننده این فلز را نیز دگرگون می‌کند. رشد بهای جهانی طلا می‌تواند حاشیه سود معادن را افزایش دهد، ظرفیت سرمایه‌گذاری در پروژه‌های تازه را تقویت کند و جریان نقدی بیشتری در اختیار تولیدکنندگان قرار دهد. اما مسئله اساسی آن است که رشد درآمد شرکت‌های معدنی لزوماً به افزایش متناسب ارزش سهام آنها منجر نمی‌شود؛ به‌ویژه زمانی که سرمایه‌گذاران نسبت به پایداری قیمت‌های بالا تردید داشته باشند.

اکنون در آستانه انتشار گزارش‌های مالی شرکت‌های بزرگ معدنی و تصمیمات تازه سیاست‌گذاران پولی آمریکا، دو پرسش در برابر بازار قرار گرفته است: چه عاملی می‌تواند موتور صعودی طلا را دوباره روشن کند و آیا سهام شرکت‌های استخراج طلا، پیش از آغاز موج احتمالی بعدی افزایش قیمت، ظرفیت بیشتری برای جلب سرمایه دارد؟ پاسخ به این پرسش‌ها، علاوه بر مسیر نرخ بهره و تحولات اقتصادی، به نحوه عملکرد و تصمیمات مالی بزرگ‌ترین تولیدکنندگان طلا نیز گره خورده است.

به گزارش کیتکو نیوز، جنگ ادامه‌دار در ایران و اختلال در عرضه جهانی انرژی، فشارهای تورمی را افزایش داده و بانک‌های مرکزی را وادار کرده است سیاست‌های پولی انقباضی خود را حفظ کنند؛ وضعیتی که بر قیمت طلا فشار وارد کرده است. بااین‌حال، یکی از مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری معتقد است این درگیری‌ها تنها صعود نهایی قیمت طلا را به تأخیر انداخته‌اند؛ درحالی‌که صنعت معدن‌کاری طلا همچنان از قیمت‌های بالا در مقیاس تاریخی بهره می‌برد و جریان نقدی قابل‌توجهی ایجاد می‌کند.

کریس مانچینی، مدیر مشترک سبد سرمایه‌گذاری صندوق طلای گابلی (Gabelli Gold Fund) با نماد GOLDX، در گفت‌وگو با کیتکو نیوز اعلام کرد که اگر درگیری‌ها در ایران و اختلال در انتقال محموله‌های نفتی از تنگه هرمز در طول تابستان برطرف شده بود، احتمالاً قیمت هر اونس طلا تاکنون به ۵۰۰۰ دلار رسیده بود.

مانچینی توضیح داد که این درگیری‌ها شرایط دشواری برای بازار طلا ایجاد کرده‌اند؛ زیرا افزایش قیمت انرژی به تورم دامن می‌زند و انتظارات درباره ادامه افزایش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو آمریکا را تقویت می‌کند.

بااین‌حال، او شرایط کنونی را مانعی موقت می‌داند، نه تهدیدی بنیادین برای چشم‌انداز بلندمدت طلا.

پیش‌بینی طلای ۵۰۰۰ دلاری؛ جنگ ایران چگونه مسیر صعود اونس جهانی را تغییر داد؟

مانچینی معتقد است حتی اگر فدرال رزرو برای مقابله با تورم به افزایش نرخ بهره ادامه دهد، هزینه‌های بالاتر استقراض و قیمت‌های بالای نفت در نهایت بر رشد اقتصادی فشار وارد خواهند کرد و بانک مرکزی آمریکا را وادار می‌کنند در موضع سیاست پولی خود تجدیدنظر کند.

در شرایطی که سرمایه‌گذاران بازار طلا همچنان در انتظار آغاز دور تازه‌ای از افزایش قیمت هستند، مانچینی تأکید کرد شرکت‌های استخراج طلا باوجود افزایش هزینه‌های عملیاتی، همچنان در موقعیت مناسبی برای بهره‌برداری از قیمت‌های بالای این فلز گرانبها قرار دارند.

با نزدیک شدن به زمان انتشار گزارش‌های مالی سه‌ماهه سوم شرکت‌های معدنی، مانچینی پیش‌بینی کرد این شرکت‌ها سودآوری قدرتمند و جریان نقدی آزاد قابل‌توجهی گزارش خواهند کرد. بااین‌حال، او هشدار داد افزایش هزینه‌های انرژی و نیروی کار ممکن است باعث شود عملکرد مالی برخی تولیدکنندگان پایین‌تر از برآورد تحلیلگران قرار گیرد.

او گفت: «فکر می‌کنم تصویر کلی این است که گزارش‌های سودآوری بسیار خوبی خواهیم داشت، اما احتمالاً بسیاری از شرکت‌ها نمی‌توانند به برآوردهای اجماعی تحلیلگران برسند.»

باوجوداین، مانچینی معتقد است سرمایه‌گذاران باید فراتر از ارقام اولیه و احتمالاً ناامیدکننده گزارش‌های مالی را ببینند و بر سودآوری بنیادی صنعت تمرکز کنند.

او در توضیح این موضوع گفت: «فکر می‌کنم اگر کمی فاصله بگیریم و به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم، می‌بینیم که این شرکت‌ها همچنان جریان نقدی آزاد بسیار زیادی ایجاد خواهند کرد و گزارش‌های سودآوری واقعاً خوبی ارائه خواهند داد.»

سودآوری معادن طلا زیر سایه هزینه‌های انرژی؛ چرا نیروی کار به چالش بزرگ‌تری تبدیل شده است؟

اگرچه افزایش قیمت گازوئیل مشکلات قابل‌توجهی برای تولیدکنندگان طلا ایجاد کرده است، مانچینی تأکید کرد که هزینه نیروی کار فشار حتی بزرگ‌تری بر شرکت‌های معدنی وارد می‌کند.

او توضیح داد که تورم هزینه‌های نیروی کار تاحدی ناشی از افزایش فعالیت‌های توسعه‌ای است؛ زیرا شرکت‌های معدنی تلاش می‌کنند با ساخت پروژه‌های جدید و گسترش ظرفیت تولید، از قیمت طلا در نزدیکی ۴۰۰۰ دلار برای هر اونس بهره‌برداری کنند.

مانچینی گفت: «وقتی قیمت طلا ۵۰۰۰ دلار برای هر اونس باشد، شرکت‌ها باید پروژه‌های جدید بسازند. حتی در قیمت ۴۰۰۰ دلار نیز باید پروژه‌ها را توسعه دهند.»

بااین‌حال، او معتقد است رفتار شرکت‌های معدنی در چرخه صعودی کنونی با ولخرجی‌های بی‌محابایی که در بازار صعودی قبلی طلا در اوایل دهه ۲۰۱۰ مشاهده شد، تفاوت دارد.

به گفته مانچینی، در آن دوره شرکت‌های معدنی تحت فشار زیادی قرار داشتند تا رشد تولید خود را به نمایش بگذارند؛ به همین دلیل، اغلب به سراغ پروژه‌های گران‌قیمت و پیچیده از نظر فنی می‌رفتند، حتی اگر توجیه اقتصادی مناسبی نداشتند.

در مقابل، او معتقد است شرکت‌های معدنی در شرایط کنونی عموماً پروژه‌هایی را دنبال می‌کنند که مدیریت‌پذیرتر هستند و به سرمایه‌گذاری اولیه کمتری نیاز دارند.

مانچینی گفت: «شرکت‌ها هنوز به سمت ساخت پروژه‌های بسیار تجملی، پرهزینه و سرمایه‌بر نرفته‌اند؛ بنابراین هزینه‌ها در این دوره باید نسبت به چرخه قبلی کنترل‌شده‌تر باقی بمانند.»

او افزود که بهبود انضباط سرمایه‌ای در صنعت معدن‌کاری طلا، یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بازار صعودی کنونی با چرخه قبلی محسوب می‌شود.

سهام معادن طلا ارزان مانده است؛ چرا سرمایه‌گذاران بزرگ هنوز وارد بازار نشده‌اند؟

باوجود تقویت ترازنامه‌های مالی، ایجاد جریان نقدی آزاد قابل‌توجه و اتخاذ سیاست‌های مسئولانه‌تر در هزینه‌کرد سرمایه، مانچینی معتقد است سهام شرکت‌های استخراج طلا همچنان برای جلب توجه طیف گسترده‌تری از سرمایه‌گذاران با مشکل مواجه است.

او با اشاره به گفت‌وگوهای انجام‌شده در یک کنفرانس معدنی اخیر در دنور گفت که فضای روانی میان مدیران شرکت‌های معدنی و سرمایه‌گذارانی که به‌طور تخصصی در بازار طلا فعالیت می‌کنند، عموماً مثبت بوده است؛ اما شواهد چندانی وجود نداشت که نشان دهد سرمایه‌گذاران عمومی بازار، که تمرکز تخصصی بر صنعت معدن ندارند، علاقه بیشتری به این بخش پیدا کرده‌اند.

مانچینی گفت: «این سهام واقعاً ارزان هستند، اما فکر نمی‌کنم هنوز هیچ علاقه‌ای از سوی سرمایه‌گذاران عمومی به آنها وجود داشته باشد.»

او توضیح داد که بسیاری از سرمایه‌گذاران همچنان نسبت به پایداری قیمت‌های بالای طلا تردید دارند؛ به‌ویژه با توجه به چرخه‌های قبلی بازار که در آنها جهش‌های شدید قیمت با دوره‌های طولانی رکود و کاهش ارزش دنبال شده بود.

به گفته مانچینی، بازگشت پایدار روند صعودی قیمت طلا می‌تواند نخستین گام مهم برای جذب توجه گروه گسترده‌تری از سرمایه‌گذاران به سهام شرکت‌های معدنی باشد.

بااین‌حال، او همچنین معتقد است شرکت‌های استخراج طلا باید شیوه بازگرداندن سرمایه به سهامداران خود را تغییر دهند.

اگرچه بسیاری از تولیدکنندگان از جریان نقدی قدرتمند خود برای بازخرید سهام استفاده کرده‌اند، مانچینی استدلال کرد که پرداخت سود نقدی بیشتر می‌تواند تأثیر بالاتری در جذب سرمایه‌گذارانی داشته باشد که به‌طور سنتی از ورود به صنعت معدن‌کاری اجتناب کرده‌اند.

او گفت: «فکر نمی‌کنم بازار به بازخرید سهام توجه کند. به نظرم چیزی که توجه بازار را جلب خواهد کرد، سود نقدی سهام است.»

بازخرید ۸ میلیارد دلاری سهام نیومانت؛ چرا سود نقدی می‌تواند معادلات سرمایه‌گذاری در معادن طلا را تغییر دهد؟

مانچینی از شرکت نیومانت (Newmont) به‌عنوان نمونه‌ای یاد کرد که نشان می‌دهد شرکت‌های معدنی چگونه می‌توانند بازدهی پرداختی به سهامداران خود را جذاب‌تر کنند.

بر اساس برآوردهای او، شرکت نیومانت با ارزش بازاری حدود ۱۲۰ میلیارد دلار می‌تواند در سال جاری تقریباً ۸ میلیارد دلار از سهام خود را بازخرید کند و همزمان حدود یک میلیارد دلار سود نقدی به سهامداران بپردازد.

او توضیح داد که اگرچه مجموع بازده سرمایه پرداختی این شرکت به سهامداران می‌تواند معادل حدود ۸ درصد ارزش بازار آن باشد، سرمایه‌گذارانی که تنها بر بازده سود نقدی سهام تمرکز می‌کنند، بازدهی بسیار کوچک‌تری را مشاهده خواهند کرد.

مانچینی معتقد است اگر شرکت‌های معدنی سهم بیشتری از نقدینگی توزیع‌شده میان سهامداران را به‌جای بازخرید سهام، به پرداخت سود نقدی اختصاص دهند، سرمایه‌گذاران با احتمال بیشتری به ارزش واقعی این صنعت پی خواهند برد.

او گفت: «اگر سرمایه‌گذاران ببینند که بازده سود نقدی سهام ۸ درصد است، احتمالاً با خود می‌گویند: یک لحظه صبر کنید، اینجا چه خبر است؟ این سود نقدی بزرگی است. این بازدهی بسیار بالایی است.»

مانچینی افزود که افزایش سود نقدی همچنین می‌تواند به سهام شرکت‌های استخراج طلا کمک کند تا خود را از طلای فیزیکی متمایز کنند؛ دارایی‌ای که به دلیل نداشتن بازدهی دوره‌ای، در محیط نرخ‌های بهره بالا همچنان با چالش مواجه است.

گزارش اشتغال آمریکا؛ جرقه احتمالی جهش دوباره قیمت طلا و تغییر سیاست فدرال رزرو

اگرچه مانچینی نسبت به چشم‌انداز بلندمدت صنعت معدن‌کاری طلا خوش‌بین است، اذعان کرد که زمان آغاز جهش بزرگ بعدی قیمت طلا همچنان نامشخص باقی مانده است.

او معتقد است بازار کار آمریکا می‌تواند به یکی از محرک‌های مهم این جهش تبدیل شود؛ به‌ویژه اگر آسیب‌های اقتصادی ناشی از افزایش قیمت انرژی و سیاست پولی انقباضی آشکارتر شوند.

مانچینی مطرح کرد که وخامت قابل‌توجه وضعیت اشتغال می‌تواند فدرال رزرو را به‌سرعت وادار کند چشم‌انداز سیاست پولی خود را تغییر دهد.

به گفته او، اگر گزارش اشتغال ماه اکتبر که قرار است در اوایل نوامبر منتشر شود، نشان دهد اقتصاد آمریکا ۱۰۰ هزار فرصت شغلی را از دست داده است، قیمت طلا می‌تواند جهش شدیدی را تجربه کند؛ زیرا سرمایه‌گذاران چنین نتیجه‌ای را نشانه‌ای از احتمال توقف چرخه سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی آمریکا تلقی خواهند کرد.