خستگی مداوم با افزایش سن طبیعی است؟
خستگی مداوم در هر سنی، ازجمله دوران سالمندی، نیازمند توجه است. در افراد مسن، شناسایی مشکلات خواب، عوارض داروها، کمبودهای تغذیه‌ای یا سایر بیماری‌ها می‌تواند به بهبود سطح انرژی و آسان‌تر شدن فعالیت‌های روزمره آنان کمک کند.
خستگی ممکن است به شکل فرسودگی، بی‌انگیزگی یا نداشتن انرژی کافی برای انجام کارهای معمول روزانه بروز کند. خواب‌آلودگی با خستگی ارتباط دارد، اما با آن متفاوت است و به تمایل فرد برای چرت زدن یا به خواب رفتن اشاره دارد. توضیح دقیق اینکه کدام یک از این دو حالت آزاردهنده‌تر است، می‌تواند به پزشک در تشخیص علت کمک کند.
به‌ندرت می‌توان علتی واحد را برای خستگی همه افراد در نظر گرفت. ممکن است فرد سالمندی خواب نامناسبی داشته باشد، همزمان با چند بیماری مزمن مواجه شود و داروهایی مصرف کند که بر میزان هوشیاری وی تاثیر می‌گذارند. هر یک از این عوامل می‌توانند در احساس خستگی نقش داشته باشند.
بررسی داروهای مصرفی اغلب مفید است. برخی داروها ممکن است باعث خواب‌آلودگی، سرگیجه یا کاهش توان جسمی شوند و مصرف همزمان چند دارو نیز می‌تواند این عوارض را تشدید کند. داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و مکمل‌های غذایی همگی باید در فهرستی قرار بگیرند که فرد درباره آن با پزشک مشورت می‌کند.
خواب نیز یکی دیگر از عواملی است که باید بررسی شود. دشواری در ادامه خواب، دردهای شبانه و وقفه‌های تنفسی هنگام خواب می‌توانند باعث شوند فرد حتی پس از ساعت‌ها ماندن در رختخواب همچنان احساس خستگی کند. داشتن ساعت خواب منظم به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که خواب فرد کیفیت و ترمیم‌کنندگی کافی دارد.
کم‌خونی می‌تواند توانایی خون را برای انتقال اکسیژن کاهش دهد و باعث ضعف یا تنگی نفس هنگام فعالیت شود و آزمایش خون به شناسایی کم‌خونی و بررسی علت‌های آن کمک می‌کند. این علت‌ها ممکن است شامل مشکلات تغذیه‌ای، بیماری‌های مزمن یا از دست دادن خون باشند.
هنگامی که احتمال کمبود مواد مغذی مطرح است، آگاهی از پژوهش‌های مربوط به تفاوت نیاز افراد به ویتامین «دی» نیز می‌تواند مفید باشد. کمبود ویتامین «ب ۱۲»، اختلالات تیروئید و بیماری‌های قلبی، ریوی یا کلیوی نیز می‌توانند در بروز خستگی نقش داشته باشند. آزمایش‌های تشخیصی معمولا براساس علائم و معاینات هر فرد انتخاب می‌شوند، نه اینکه بدون هدف مشخص، همه بیماری‌های احتمالی بررسی شوند.
وضعیت روحی و شرایط اجتماعی نیز اهمیت دارند. افسردگی، غم، اضطراب و انزوای اجتماعی می‌توانند بر سطح انرژی، اشتها و کیفیت خواب تاثیر بگذارند. عوامل جسمی و روانی ممکن است همزمان وجود داشته باشند بنابراین رسیدگی به یکی از آن‌ها به معنای کم‌اهمیت بودن دیگری نیست.
از علت‌های کمتر شایع خستگی می‌توان به نارسایی غدد فوق کلیوی اشاره کرد که در آن بدن به اندازه کافی برخی هورمون‌ها را تولید نمی‌کند. تشخیص و درمان این عارضه به بررسی پزشکی نیاز دارد و ادعاهای مبهم درباره خستگی غدد فوق کلیوی جایگزین ارزیابی علائم مداوم خستگی نیستند.
یکی از اقدامات مفید اولیه، یادداشت کردن زمان شروع خستگی، ارتباط احتمالی آن با یک بیماری یا تغییر دارو و عواملی است که باعث بهبود یا تشدید آن می‌شوند. ثبت اطلاعاتی درباره تغییر وزن، درد، خروپف، سرگیجه و میزان فعالیت روزانه نیز می‌تواند به موثرتر شدن مراجعه به پزشک کمک کند.
خستگی که ادامه پیدا می‌کند، تشدید می‌شود یا فعالیت‌های معمول روزانه را محدود می‌کند، باید با پزشک در میان گذاشته شود. درد قفسه سینه، تنگی نفس شدید، غش کردن یا گیجی ناگهانی نیازمند ارزیابی فوری پزشکی هستند و نباید برای مراجعه معمول به پزشک منتظر ماند.
سایت نوریج گزارش کرد، ممکن است شناسایی علت خستگی به زمان نیاز داشته باشد، اما افراد نباید فرسودگی و خستگی مداوم را بخشی اجتناب‌ناپذیر از روند پیری بدانند. بررسی هدفمند وضعیت سلامت می‌تواند به شناسایی مشکلات قابل درمان و انتخاب راهکاری واقع‌بینانه برای بهبود شرایط کمک کند.
منبع: ایسنا