خروج پایتخت از تله تامین مالی ساختوساز چگونه ممکن است؟

بیش از ۶۵ درصد منابع درآمدی شهرداریها به درآمدهای ناپایدار و وابسته به ساختوساز متکی است؛ وابستگیای که در دوره رونق بازار مسکن میتواند منابع مالی ایجاد کند، اما با ورود بازار به رکود، تأمین هزینههای شهری را با مشکل مواجه میکند. فروش تراکم مازاد، عوارض صدور پروانه و جریمههای کمیسیون ماده ۱۰۰ از جمله منابعی هستند که شهرداری را در برابر نوسانات بازار مسکن آسیبپذیر میکنند.
گزارش پژوهشی «ارائه مدل پویایی سیستم درآمدی شهرداری مبتنی بر پویایی بازار مسکن» که در مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران تهیه شده، با استفاده از روش پویاییشناسی سیستمها، ارتباط میان بازار مسکن، منابع درآمدی شهرداری و کیفیت خدمات شهری را بررسی میکند.
بر اساس این مطالعه، فروش تراکم برای جبران کسری بودجه ممکن است در کوتاهمدت منابع مالی ایجاد کند، اما در بلندمدت هزینه نگهداری زیرساختها و ارائه خدمات شهری را افزایش میدهد. به این ترتیب، تصمیمی که برای جبران کسری بودجه گرفته شده، میتواند به شکلگیری کسریهای بزرگتر در آینده منجر شود.
این پژوهش برای کاهش این وابستگی، بر اصلاح ساختار درآمدی شهرداریها تأکید دارد؛ از جمله تغییر مبنای محاسبه عوارض از مساحت به ارزش واقعی املاک، حرکت به سمت مالیاتهای سالانه املاک و نوسازی و استفاده از ابزارهایی مانند مالیات بر عایدی سرمایه و خانههای خالی برای مهار سوداگری.
مسئله اصلی این است که شهرداری چگونه میتواند بهجای وابستگی به ساختوساز و درآمدهای مقطعی، منابعی پایدار برای اداره شهر و ارتقای خدمات شهری ایجاد کند؟
خبرهای مشابهی در منابع دیگر هست، ولی داور خودکار هنوز همخوانیشان را بررسی نکرده است.
همین رویداد در منابع دیگر:
بررسی خودکار: مقایسه با خبرهای ۷۲ ساعت اخیر منابع دیگر و اعتبار پایهی منبع؛ جایگزین داوری انسانی نیست.منبع: اکوایران