افزایش ریسک کشتیرانی، بازار بیمه غربی را داغ کرد

به گزارش «نفت ما»، هزینه بیمه کشتی‌هایی که نفت را از مسیر دریای سیاه حمل می‌کنند، طی ماه‌های اخیر از حدود ۲۰۰ هزار دلار برای هر کشتی به ۲.۵ میلیون دلار افزایش یافته است؛ جهشی که هزینه حمل نفت خام را بالا برده و به گفته مدیر مسئول فعالیت‌های لوک‌اویل در بلغارستان، فشار بیشتری بر قیمت سوخت در این کشور وارد کرده است.

اوگنی سیمئونوف، مدیر تجاری ویژه لوک‌اویل در بلغارستان، روز دوشنبه به تلویزیون ملی این کشور گفت این افزایش هزینه، نتیجه بالا رفتن ریسک کشتیرانی تجاری در پی حملات مکرر به شناورها و زیرساخت‌های بندری است. بر اساس ارقامی که او اعلام کرده، هزینه بیمه ۱۲.۵ برابر شده و به ازای هر کشتی حدود ۲.۳ میلیون دلار هزینه اضافی ایجاد کرده است.

بازار بیمه دریایی لندن نیز پیش‌تر در ماه سپتامبر، الزامات مربوط به گزارش‌دهی در مناطق پرریسک دریای سیاه را به کل این پهنه آبی گسترش داده بود. با این حال، سفرهای دریایی در آب‌های سرزمینی کشورهای همسایه از جمله بلغارستان، رومانی، گرجستان و ترکیه همچنان از این الزامات معاف هستند. رویترز نیز گزارش داده بود که حق بیمه ریسک جنگ برای سفرهای هفت‌روزه، صدها هزار دلار به هزینه حمل‌ونقل دریایی اضافه می‌کند.

دامنه تهدیدها اکنون به منطقه انحصاری اقتصادی بلغارستان نیز کشیده شده است. در ۶ اکتبر، پهپادها به دو کشتی تجاری حمله کردند؛ کشتی «آلفا واتان» با پرچم توگو غرق شد و کشتی «ایبل» با پرچم پالائو آسیب دید. هر ۱۸ خدمه کشتی ایبل نجات یافتند، اما در حادثه غرق شدن آلفا واتان، ۱۰ خدمه از جمله ۹ تبعه سوری مفقود شدند. مقام‌های بلغارستان هنوز عامل این حملات را مشخص نکرده‌اند و سوریه نیز خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره این حادثه شده است.

هزینه‌های کشتیرانی حتی پیش از حملات اکتبر نیز رو به افزایش بود. بلومبرگ در ماه اوت گزارش داده بود که درآمد روزانه معیار برای نفتکش‌ها در مسیر نووروسیسک به آگوستا، برای محموله‌های ۱۳۵ هزار تنی نفت خام، به رکورد ۴۴۰ هزار و ۹۴۸ دلار رسیده است؛ رقمی که از اوایل ژوئیه ۱۴۰ درصد افزایش نشان می‌داد.

با وجود این شرایط، پالایشگاه بورگاس در بلغارستان همچنان به دریافت محموله‌های نفت خام ادامه داده است. سیمئونوف گفته تاکنون هیچ محموله‌ای لغو نشده و تأمین خوراک پالایشگاه تا اوایل ماه دسامبر تضمین شده است.

او همچنین از تصمیم بلغارستان برای لغو محدودیت صادرات گازوئیل دفاع کرده و گفته است اگر پالایشگاه نتواند مازاد تولید خود را صادر کند، با پر شدن مخازن ذخیره ممکن است ناچار به کاهش فرآورش نفت خام شود.

به گفته سیمئونوف، پالایشگاه بورگاس بیش از نیاز داخلی بلغارستان گازوئیل تولید می‌کند و محدودیت بر صادرات این محصول می‌تواند در نهایت تولید بنزین، سوخت هواپیما و سایر فرآورده‌های نفتی را نیز کاهش دهد.